New England kolonisten's visie op de Dominion of New England (1686-1689)

Geïmpliceerde centralisatie

De Dominion of New England (1686-1689) voegde Massachusetts, Plymouth, Connecticut, Rhode Island, New Hampshire, later New York en New Jerseys samen – onder koninklijke gouverneur Sir Edmund Andros. Het schaffde koloniale charta's, vergaderingen en lokale wetten af.

Kolonistenreacties

Oppositie & Verzet (Dominant)

• Verlies zelfbestuur: Gekozen vergaderingen vervangen door aangewezen raad. "Geen belasting zonder vertegenwoordiging" voorloper.
• Godsdienstige dreiging: Andros dwing Anglicaanse eredienst (Book of Common Prayer) in Puritaanse gemeenschapshuizen. Old South Church in beslag genomen voor Anglicaanse diensten.
• Grondtitel onzekerheid: Quitrentsysteem daagde bestaande akten uit. "Oude rechten" genegeerd.
• Handelsbeperkingen: Navigatiewetten strikt gehandhaafd; smokkel vervolgd.
• Militaire impositie: Rode rokken ingekwartierd in Boston; milicie ontbonden.

Boston Opstand (18 april 1689)

Nieuws van Glorieuze Revolutie (William/Mary) bereikte Boston. Milicie en burgers arresteerden Andros, Dudley, Randolph. Herstelden pre-Dominion regeringen. Bloedloos – model voor koloniale verzet.

Genanceerde perspectieven

• Kooplieden (sommigen): Welkomstandaardisatie handel, keizerlijke bescherming.
• Anglicanen/Quakers: Verlichting vervolging door Puritaanse establishments.
• Maine/N.H. grens: Waardeerden koninklijke verdediging vs. Wabanaki-overvallen.

Nagevolg

Massachusetts kreeg nieuwe koninklijke charter (1691) – eigendoms kiesrecht, koninklijke gouverneur, maar gekozen vergadering. Plymouth geabsorbeerd. Connecticut & Rhode Island herstelden charta's. Zelfbestuur hersteld, maar onder Kroontoezicht.

Nalatenschap

Dominion werd waarschuwing: koloniale rechten fragiel, verzet effectief, eenheid mogelijk. Precedent voor 1760s-70s verzet.