Welke invloed had de Federatie op de banden met Engeland?

De federatie van Australië in 1901 betekende een significante verandering in de relatie tussen het nieuw gevormde Gemenebest van Australië en Engeland, dat voorheen de koloniën onder koloniaal bestuur had gehouden. De federatie leidde tot een machtsverschuiving en autonomie voor Australië, wat resulteerde in een aantal belangrijke veranderingen:

1. Verschuiving van koloniale afhankelijkheid naar gelijke status:

Vóór de federatie werden de Australische koloniën beschouwd als ondergeschikt aan de Britse regering, met beperkt zelfbestuur. De Federatie zorgde voor de oprichting van een federale regering met aanzienlijke autonomie, waardoor Australië zijn eigen beslissingen kon nemen over binnenlandse en buitenlandse zaken.

2. Vaststelling van de Australische identiteit:

De Federatie markeerde een beslissend moment in de ontwikkeling van een aparte Australische nationale identiteit, los van het Britse onderdaan zijn. De adoptie van nationale symbolen, zoals de Australische vlag, het wapen en het volkslied, versterkte een gevoel van eenheid en trots onder de mensen van het nieuwe Gemenebest.

3. Onafhankelijke vertegenwoordiging:

Met de oprichting van de Commonwealth-regering kreeg Australië zijn eigen vertegenwoordiging op het internationale toneel. De oprichting van het Australische ministerie van Buitenlandse Zaken en de benoeming van een Australische gouverneur-generaal, die de Britse Kroon vertegenwoordigde, maakten de weg vrij voor Australië om rechtstreeks deel te nemen aan diplomatieke betrekkingen en internationale overeenkomsten zonder Britse goedkeuring nodig te hebben.

4. Handel en economische banden:

Federatie leidde niet onmiddellijk tot significante veranderingen in de handels- en economische betrekkingen tussen Australië en Engeland. De koloniën hadden al een wederzijds voordelige handelsrelatie met Groot-Brittannië gehad, en deze banden bleven na de federatie bestaan. Naarmate Australië echter zijn eigen industrieën ontwikkelde en bredere markten zocht, diversifieerde het geleidelijk zijn handelsbetrekkingen met andere landen.

5. Immigratiebeleid:

De federatie gaf Australië meer controle over zijn immigratiebeleid. De introductie van het White Australia-beleid, dat de niet-Europese immigratie aan banden legde, weerspiegelde de wens van Australië om zijn overwegend Europese karakter te behouden. Dit beleid bleef van kracht tot eind jaren zestig.

6. Koninklijke connecties en constitutionele links:

Terwijl Australië via federatie zelfbestuur verwierf, behield het zijn constitutionele banden met de Britse monarchie. De Britse monarch bleef het staatshoofd, zij het vertegenwoordigd door de gouverneur-generaal. De British Privy Council bleef ook het hoogste hof van beroep voor Australische zaken tot 1986, toen het werd vervangen door het Australische Hooggerechtshof als laatste hof van beroep.

Over het geheel genomen heeft de federatie van Australië de relatie van Australië met Engeland aanzienlijk hervormd. Het maakte de weg vrij voor de opkomst van Australië als een onafhankelijke natie, met zijn eigen regeringsstructuren, symbolen, internationale aanwezigheid en beleid, terwijl er toch enkele culturele en constitutionele banden met zijn Britse erfgoed behouden bleven.