De Tweede Italiaans-Ethiopische Oorlog: Een Zevenmaandse Veldtocht

Datums en Context

De Tweede Italiaans-Ethiopische Oorlog (ook bekend als de Tweede Abessijnse Oorlog) duurde van 3 oktober 1935 tot 5 mei 1936—zeven maanden brutale conflict die de zwakte van het Volkenbond blootlegde en de komende wereldoorlog voorspelde.

Achtergrond en Invasie

Benito Mussolini's Fascisme regime zocht wraak voor Italië's vernederende nederlaag bij Adwa in 1896 en een Oost-Afrikaans rijk op te bouwen. Met een grensincident bij Walwal als voorwendsel, viel Italië in vanuit zijn kolonië Eritrea en Italiaans Somaliland zonder oorlogsverklaring. Het Volkenbond veroordeelde de agressie en legde beperkte economische sancties op, maar die sloten olie en kolen uit, wat ze effectief maakte.

Asymmetrische Oorlogvoering en Gruwelen

Keizer Haile Selassie's machten, hoewel talrijk, waren slecht uitgerust—vele soldaten droegen speer en verouderde geweeren tegen moderne Italiaanse tanks, vliegtuigen, en gifgas (in strijd met het Genève-Protocol). De Italianen gebruikten terreurvliegtuigen, mosterdgas aanvallen, en standrechtelijke executies. Belangrijke slagen omvatten de inneming van Mek'ele, de beslissende Slag bij Maychew (maart 1936), en de mars op Addis Abeba.

Bezetting en Verzet

Mussolini proclameerde het rijk op 9 mei 1936, Ethiopië samengevoegd met Eritrea en Somaliland tot Italiaans Oost-Afrika. Haile Selassie ging in ballingschap, beroemdelijk appelend aan het Volkenbond in Genève. Een brutale bezetting volgde, gemarkeerd door de 1937 Addis Abeba massamoord (Yekatit 12) na een moordpoging op Vicekoning Graziani. Ethiopisch verzet (de *Arbegnoch* of "Patrioten") duurde tot 1941, toen Britse en Commonwealth-machten, samen met Ethiopische guerilla's, het land bevrijden tijdens de Oost-Afrikaanse Veldtocht van WOII.

Betekenis

De oorlog toonde de machteloosheid van het Volkenbond, moedigde Hitler's hermilitarisering van de Rijnland (maart 1936) aan, en vestigde de Rome-Berlijn As. Voor Ethiopië was het een traumatische maar uiteindelijk eenende ervaring; voor Italië een dure imperialistische avontuur die de economie en het leger spande voordat de grotere conflict uitbrak.