Informatie over Sigiriya

Sigiriya, gelegen in Sri Lanka, wordt beschreven door het Sri Lanka Tourism Promotion Bureau als 'deel hedonistisch plezierpaleis, deel vesting en deel heilige complex', en is een van de oudste toeristische attracties ter wereld. Een UNESCO-werelderfgoed sinds 1982, bestaat het complex uit een enorme rots, wiens top ooit bedekt was met gebouwen en omringd door tuinen. Hoewel er verschillende theorieën zijn over de historische functie van de locatie, merkt Lonely Planet op dat de 'zichtbare ruïnes vandaag een significante stedelijke site suggereren met relatief gesofisticeerde architectuur, engineering, stadsplanning, hydraulische technologie, tuinieren en kunst'.

Koning Kasyapa's Vestingpaleis

De eerste theorie over de creatie en het doel van Sigiriya verbindt het complex met de heerschappij (van 477 tot 496 n.Chr.) van Koning Kasyapa. Volgens de legende bouwde Kasyapa de structuren op de top van de rots na het moorden van zijn vader, Koning Dhatusena (hem levend inmuurden) en de macht te ontnemen aan zijn halfbroer Mogallana. Het paleis en de vesting werden gebouwd om de usurper te beschermen tegen de wraakleger van Mogallana.

Boeddhistisch klooster

Lonely Planet schetst een andere theorie over Sigiriya, ondersteund door 'archeologische, literaire, godsdienstige en culturele bewijzen, in plaats van lokale legende'. Deze theorie stelt dat Sigiriya fungeerde als een 'langdurig Mahayana en Theravada Boeddhistisch klooster, gebouwd verschillende eeuwen vóór de tijd van Koning Kasyapa'. Zo früh als de 3e eeuw v.Chr. fungeerde de locatie als een kluizeniersplaats en had zich ontwikkeld tot een belangrijk klooster door de 10e eeuw n.Chr. (en verlaten na de 14e eeuw).

Fresco's

Resten van pleister en pigment blijven doorheen de locatie. Hoewel slechts een fractie van de ongeveer 500 beelden overblijft, vertegenwoordigen de fresco's van Sigiriya 'de vroegste overlevende voorbeelden van een Sri Lanka-se school van klassiek realisme' volgens Discoversrilanka.com. De nog zichtbare afbeeldingen van vrouwen zijn uiteenlopend geïnterpreteerd als 'Hemelse Maagden', dames van het Kasyapa-hhof, 'Bliksemprinses en Wolkjonkvrouwen' en, volgens Lonely Planet, Tara Devi, een Mahayana boeddhistische godin.

Spiegelmuur-graffiti

Volgens DiscoverSriLanka.com loopt een pad op de westelijke en noordelijke zijkanten van de Sigiriya-rots om 'toegang te bieden tot de schijnbaar onbereikbare top'. Dit pad wordt beschermd door een 2,9 meter hoge pleistermuur zo hooggepolijst en geglaasd dat 'zelfs vandaag, na vijftien eeuwen blootstelling aan zon, wind en regen, je je reflectie in kunt zien'. De Spiegelmuur getoond de geschriften van bezoekers aan het Sigiriya-complex tussen de 7e en 11e eeuw n.Chr. Naarmate de graffiti wordt vertaald, biedt het historici een waardevolle bron.

Leeuwenrots

Bij het beklimmen van het pad naar de top duikt een platform halverwege de noordzijde op. Hier zat ooit de reusachtige leeuw die Sigiriya, 'Leeuwenrots', zijn naam gaf. Om de top te bereiken, moesten reizigers tussen de pooten van de leeuw en door zijn mond passeren. DiscoverSriLanka.com merkt op dat 'op basis van de ideeën beschreven in sommige graffiti, deze Leeuwentrap kan worden gevisualiseerd als een gigantische figuur die majestueus uittorent tegen de granietklif, het noorden in, kleurrijk en ontroerend'. Vandaag zijn alleen de pooten en enkele treden overgebleven.