Hoe Voorzetsels in Urdu Te Leren

In het Engels komen voorzetsels voor de woorden die ze wijzigen. Denk aan de uitspraak: "He lives in New York." Het voorzetsel "in" komt voor de locatie "New York." In het Urdu zijn er postposities in plaats van voorzetsels. Dat betekent dat het woord dat we in het Engels als voorzetsel zien, eigenlijk na het zelfstandig naamwoord komt dat het wijzigt in het Urdu. De zin "in New York" zou gezegd worden als "New York meñ."

Instructies

1. Leer eenvoudige Urdu postposities. Enkele van de meest gebruikte postposities zijn meñ (in), par (op), se (van), ko (naar), en tak (tot). Oefen het maken van eenvoudige zinnen en zinnen met deze postposities. "In Amerika" zou "Amrika meñ" zijn. "Op de tafel" zou "mez par" zijn. "Van de winkel" zou "dukan se" zijn. Oefen de zinnen tot je comfortabel bent met de woordvolgorde.
2. Leer de schuine casus van voornaamwoorden. Wanneer zelfstandige naamwoorden en voornaamwoorden worden gevolgd door postposities, veranderen ze vaak hun spelling en de manier waarop ze uitgesproken worden. Bijvoorbeeld, het eerste persoon voornaamwoord "mai" verandert in "mujh" in de schuine casus. Als je de zin "van mij" moet zeggen, zul je "mujh se" zeggen, niet "mai se".
3. Leer de schuine casus van veelvoorkomende zelfstandige naamwoorden. Onthouden om de schuine casus met zelfstandige naamwoorden te gebruiken kan moeilijk zijn voor niet-moedertaalsprekers. Zelfstandige naamwoorden die eindigen op "alif" veranderen meestal de eindklank van [a] naar [e]. Het woord "larka", "jongen", wordt "larke" in de schuine casus. Om "van de jongen" te zeggen, zou je "larke se" zeggen.
4. Begin met leren samengestelde postposities die uit meer dan één woord bestaan. Veel van deze samengestelde postposities beginnen met "ke" of "se". Nuttige uitdrukkingen omvatten "ke sath" (met), "ke niche" (onder), "ke pichhe" (achter), "ke baad" (na), en "se pehle" (voor). Om de zin "met jou" op de beleefde of formele manier te zeggen, zou je "Aap ke sath" zeggen.
5. Leer de schuine casus van infinitieve werkwoorden, en leer hoe je infinitieve werkwoorden met postposities gebruikt. Neem het infinitief werkwoord "jana" betekenis "gaan". In de schuine casus wordt het "jane". Om de zin "voor het gaan" te zeggen, zou je "jane se pehle" zeggen.
6. Oefen alle postpositie-zinnen door te praten met een moedertaalspreker. Vraag hem of haar je te corrigeren, vooral op woordvolgorde en het gebruik van de schuine casus. Hoe meer je oefent en Urdu spreekt, hoe natuurlijker het gebruik van postposities zal voelen.