Carouselmuziek in 70s/80s-hits: Niet "Here Comes the Sun"

De suggestie dat The Beatles' "Here Comes the Sun" (1969) carouselmuziek bevat, is onjuist – het is een akoestische folkpopsong uit 1969 met Moog-synthesizer (George Harrison), geen calliope-/carrouseltonen. En het is ook niet uit de jaren 70/80.

Echte 70s/80s-nummers met carrousel-/calliopemotieven:

• "Carousel Man" – Cheryl Lynn (1979) – Disco met letterlijke calliope-intro.
• "Merry-Go-Round" – The Hollies (1972) – Orgel/calliope-textuur doorheen.
• "Carousel" – Melanie (1971) – Folk met kermisorgel.
• "Hurdy Gurdy Man" – Donovan (1968, maar groot in de 70s) – Kenmerkende draaiorgel-/calliope-riff.
• "The Entertainer" – Marvin Hamlisch (1974, uit The Sting) – Scott Joplin rag, calliope-stijl piano.
• "Wurlitzer" – The Shadows (1981) – Instrumentaal, kermisorgelgeluid.
• "Calliope" – The Residents (1980) – Avant-garde, letterlijke calliope-samples.
• "Carouselambra" – Led Zeppelin (1979, In Through the Out Door) – Synth/orgel evoceert kermisatmosfeer.

Waarom dit topos?

Calliopen (stoomorgels) dreven carrousels. Hun helder, penetrerend, licht verstemde geluid = nostalgie, jeugd, ontroerendheid. Gebruikt in Pink Floyd's "Jugband Blues" (1968), The Doors' "The End" (1967), Tom Waits (constant), Mr. Bungle, Gorillaz.

Conclusie: Geen Beatles. Wel Cheryl Lynn, Hollies, Melanie, Donovan, Hamlisch, Residents, Zeppelin – en talloze filmscores (The Sting, Halloween, American Horror Story).