Correctie: In standaard Griekse mythologie (Hesiodus' Theogonie, Apollodorus), Medusa en haar twee zusters—Stheno en Euryale—waren allemaal immortelle Gorgonen.
De veelvoorkomende overtuiging dat alleen Medusa sterfelijk was, stamt uit Ovidius' Metamorphosen (8 n.Chr.), waar Perseus haar onthooftd – wat sterfelijkheid impliceert. Maar oudere en parallele tradities beschrijven alle drie als immortelle monsters.
Waarom de verwarring? Ovidius' versie werd dominant in Romeinse en na-Renaissance kunst/literatuur. In haar was Medusa ooit een mooie priesteres verkracht door Poseidon in Athena's tempel; Athena vervloekte haar met slangen en versteerend gezicht – haar sterfelijk en dodelijk makend. Haar zusters bleven immortel.
Wetenschappelijke consensus: Archaïsche Griekse bronnen (Hesiodus, 700 v.Chr.) tonen alle drie als immortelle, chthonische monsters. De sterfelijke Medusa is een latere literaire innovatie.
In archaisch Griekenland (7e–5e eeuw v.Chr.) betekende tiran (tyrannos) een ene heerser die ongrondwettelijk de macht greep – niet noodzakelijk wreed. Aanvankelijk welkom als hervormers, verloren ze uiteindelijk steun door: 1. Misbruik van macht Zware belasting, onteigening, onderdrukking van dissid
Theseus is het archetypische **Atheniaanse cultuurheld**—doder van monsters, vereniger van Attica, stichter van democraties voorlopers. Belangrijke feiten uit oude bronnen (Plutarchus, Apollodorus, Bacchylides, Euripides): Geboorte & Afkomst **Vader:** **Aegeus**, Koning van Athene (sterfelijk) — *
15 miljoen passagiers per jaar, met goede weg- en railverbindingen met belangrijke vervoersknooppunten, en diverse opties voor aankomende bezoekers: regelmatige bus, metro, taxis en limousines. Rail Voorstedelijke spoorverbinding van luchthaven naar stadscentrum, uitgebreid tot Pireaus, Athenes hav
