De meest gevierde voetpad in de VS, de Appalachian National Scenic Trail, strekt zich uit over 3.500 km (2.175 mijl) en slingert door 14 staten van Georgia tot Maine. Het is een prachtige hike over talloze bergen, door valleien, velden en bossen, en af en toe door kleine dorpjes. Maar het is ook intense uitdagend voor de relatief weinigen die een doorhike proberen. Het test spieren, botten en brein, en uiteindelijk de loutere voortgedreven wil van de hiker. Omdat zwaartekracht onvergeeflijk is, is het axiomatisch: hoe minder gewicht je draagt, hoe makkelijker elke stap wordt. Overweeg elk item dat je maandenlang mee sleept zorgvuldig. Waar mogelijk: hoe lichter, hoe beter.
De hike begint hier, op een manier van spreken. Elke stap, van Georgia tot Maine, landt midden in je schoenen. Wees niet terughoudend in het aanpassen van zoveel paren als je nodig hebt om de juiste te vinden. En zelfs dan, wees niet verrast als ze je na een maand op de trail blaren geven. Om je kansen te maximaliseren op het juiste paar: maak comfort het beslissende factor. Je bent beter af met schoenen die goed voelen maar onderweg vervangen moeten worden (waarschijnlijk; de AT is bijna 3.500 km lang), dan met onverwoestbare maar oncomfortabele schoenen. Overweeg ook een paar lichte sandalen mee te nemen om 's avonds in te stappen.
Je rugzak rust op je rug door 14 staten heen en, zoals je schoenen, moet hij comfortabel zitten. Het aantal zakken en indeling is persoonlijke voorkeur, maar de grootte moet kritisch bekeken worden. Over het algemeen: een rugzak van ongeveer 65 liter (4.000 kubieke inches) draagt wat de meeste hikers nodig hebben. Een specifiek gevaar is overschatten hoeveel je nodig hebt, een te grote rugzak kopen, en die dan proberen te vullen. Meer mensen geven op op de AT door te veel te dragen dan door te weinig.
Ook trekkingstokken genoemd, zijn ze vrijwel onmisbaar. Stokken geven grip bij klimmen, stabiliteit bij dalen, en betrekken je anders vrijpostige armen aerobisch bij het lopen op vlakke grond. Stokken komen in verrassend veel ontwerpen en prijsklassen. Beste zijn die telescopisch inklapbaar zijn, voor gemakkelijk verpakken bij openbaar vervoer. Dat gezegd hebbend: je hoeft niet veel uit te geven voor stokken die het werk doen.
Of je nu kiest voor een donslaapzak of een synthetische, een slaapzak kan veel ruimte innemen. Net als: hoe lichter, hoe beter, geldt: hoe kleiner je hem kunt inpakken, hoe beter. Omdat hikken op de AT meestal een warmweeravontuur is, heb je geen slaapzak nodig met een comforttemperatuur kouder dan -1°C (30°F). Op ongewone koude nachten doe je wat de meesten doen: meer kleding aantrekken in bed.
Sommigen nemen gedetailleerde gidsen mee, anderen kaarten, weer anderen beide. Ze zijn allemaal nuttig, maar — zoals alles in je rugzak — wegen ze en nemen ruimte in. Als je niets anders nodig hebt dan de witte merkjes die de hele trail betrouwbaar markeren, dan vertrouw op het slanke en informatieve Data Book. Jaarlijks gepubliceerd door de Appalachian Trail Conservancy, biedt het, tot op een tiende mijl nauwkeurig, een bijna onuitputtelijke lijst van belangrijke oriëntatiepunten van Georgia tot Maine. Locaties van wegkruisingen, schuilplaatsen, kampplaatsen en waterbronnen zijn allemaal vastgelegd in de Data Book.
Strikt genomen heb je geen kooktoestel nodig. Je kunt altijd "koud gaan" — in AT-jargon: helemaal niet koken. Maar de meeste van ons genieten van een warm maaltijd en moderne backpacking-kooktoestellen kunnen zo klein en licht zijn (de MSR MicroRocket weegt bijvoorbeeld maar 74 gram en werkt op een 113-gram propaanpatroon), dat het voordeel gewoonweg het minimale gewicht compenseert. Daarnaast heb je niet meer nodig dan een lichte pan, een beker en een paar eetgerei.
Een tent is een ander item dat, strikt genomen, niet nodig is. Tussen Georgia en Maine vind je zo'n 270 schuilplaatsen, de overgrote meerderheid gratis te gebruiken. Toch kunnen schuilplaatsen ongemakkelijk drukbezocht raken, zeker bij slecht weer, en als je laat aankomt na een lange hikdag, ben je blij met je eigen privé-accommodatie. Het is de moeite waard om te onthouden dat 's ochtends een natte tent inpakken en slepen zijn eigen unieke ellende is. Een hangmat met regenvlieg is een alternatief dat steeds populairder wordt.
Je wordt op de AT niet snel opgeroepen om chirurgie te plegen, dus houd je eerstehulpset simpel. Koop er een kant-en-klaar of stel er een zelf samen. Een assortiment plasters en gauze, een rol tape, pijnstiller, elastische verbinding voor verstuikingen, pinzet en antibiotica-zalf zijn de basis. Een kleine vergrootglas kan ook handig zijn. Bij ernstig letsel is het belangrijkste item in je kit misschien wel je mobiele telefoon. Spaar de batterij door hem uit te zetten tot je hem nodig hebt.
Je gaat veel tijd vies zijn; hikken op de AT is een vies, zweetig klusje. Neem een klein flesje of blok biologisch afbreekbare zeep, tandborstel en tandpasta en een snel drogend kamphanddoek. Vrouwen moeten ervoor zorgen dat hygiëneproducten ook biologisch afbreekbaar zijn. En vergeet je toiletpapier niet.
Je hebt niet veel nodig. Feitelijk is kleding iets waar veel beginners veel te veel van meenemen en waar ze spijt van krijgen. Je garderope moet bestaan uit: een waterdichte parka, een muts, regenbroek, twee korte broeken, één lichte lange broek (beste als de beenpijpen aan de knieën afzippen, twee items in één), twee shirts, twee paren sokken en ondergoed en een fleece trui. Neem handschoemen mee als je begint (of eindigt) als het koud is. En dat is het ongeveer. Draag elke dag dezelfde combinatie van korte broek en shirt. Gewend raken aan het feit dat ze vies zijn. Bewaar de tweede, schone combinatie voor rustdagen in steden. Je zult merken dat de locals je inspanning om netjes te zijn waarderen.
Zorg dat je een zaklamp meeneemt (hoofdlampen, die je handen vrij maken, zijn het populairste), een goed mes, een kompas, lucifers of een aansteker en, voor echte noodgevallen, een schrille fluit. Ducttape lost bijna alles op, wikkel er een paar meter om je wandelstokken. Een klein, goedkoop naaikit houdt je kleding bijeen tot je een stad bereikt. Neem je identiteit en een debit- of creditkaart mee alsook een klein bedrag contant. En als de regen valt en je je niet kunt dwingen de schuilplaats te verlaten, ben je blij met een goed boek, een kleine muziekspeler of een kaartspel in je rugzak.
De toendra is het koudste ecosysteem op aarde en omvat de noordelijkste strook van Canada, Europa en Azië. De gemiddelde zomertemperatuur overschrijdt niet 16°C (60°F), en de gemiddelde wintertemperatuur daalt tot -34°C (30 graden onder nul). Als gevolg van zon koud klimaat ondersteunt de toendra mi
Alleen reizen met bagage kan een gedoe zijn, maar reizen met bagage in de metro is een ware nachtmerrie. Commuters zijn vaak onbeleefd, duwende en ongeduldig, zich door elkaar heen wijdend om snel in en uit de metro te komen. Gelukkig is het mogelijk om reizen in de metro met bagage een draaglijke e
Attractie- en themaparks met avontuur- en sensationele attracties zijn de klassieke keuze voor kindvriendelijke vakanties. Echter, waterparken zijn steeds populairder als vakantiebestemming, zover dat zelfs traditionele attractieparken zoals Cedar Point in Sandusky, Ohio, een heel parkgedeelte hebbe
