Bergachtige gebieden zijn een onderscheidend deel van de aardse topografie. Ze hebben doorgaans pieken die hoger zijn dan 300 meter en zijn de bron van tot 80 procent van het wereldwijde zoetwater. Hoewel redelijk ongastherlijk vanwege koude temperaturen en een schaarste aan zuurstof, zijn bergachtige gebieden de thuisbasis van ongeveer één op de tien mensen wereldwijd.
Bergachtige gebieden worden gekenmerkt door rotsachtige oppervlakken. De drie hoofdgesteentetypes zijn magmatisch, sedimentair en metamorf. Magmatische gesteentes, ook vulkaangesteentes genoemd, vormen zich wanneer magma afkoelt en solidificeert. Sedimentaire gesteentes ontstaan wanneer kleine afgebroken stukjes van andere gesteentes samengekitteld worden door minerale, chemische of elektrische processen. Metamorfische gesteentes zijn sedimentaire en magmatische gesteentes die door de intense druk en hitte diep in de aardkorst omvormen tot dichtere gesteentes.
Niet alle bergketens zijn op dezelfde manier gevormd. Plaatentektonische processen bepalen de vorming en het uiterlijk van bergketens – platen kunnen in elkaar boten, van elkaar afglijden of aan elkaar voorbij schuren. De volgende bergvormingstypen ontstaan als gevolg van deze tektonische processen: dombergen, vouwbergen, breukbergvulken, vulkanische bergen en plateaubergen.
Hoge elevaties zijn een kenmerk dat alle bergachtige gebieden delen. Temperaturen neigen af te nemen naarmate de elevatie toeneemt in de troposfeer (de laagste laag van de aardse atmosfeer). Daarom valt neerslag in deze gebieden voornamelijk als sneeuw. De hoogste bergketen op aarde is de Himalaya, die de Mount Everest beheimatet, de hoogste piek ter wereld op 8.848 meter.
Bergachtige gebieden kunnen enorme afstanden afstrekken. De Andes in Zuid-Amerika, die zich over 7.200 kilometer uitstrekken, zijn de langste bergketen ter wereld. Vanwege de enorme lengte van deze bergen, is het klimaat in het noorden heel anders dan in het zuiden. In het noordelijke deel van de Andes is het klimaat heet door de nabijheid van de evenaar. In het zuidelijke deel zijn de temperaturen veel kouder door de invloed van de Antarctica.
Meren, rivieren en gletsjers zijn fysieke kenmerken die in alle bergketens over de wereld voorkomen. Feitelijk zijn bergachtige gebieden de thuisbasis van tot 80 procent van de wereldwijde zoetwatervoorraad. Echter, ongeveer 70 procent, of 24 miljoen km³ water, zit in de vorm van ijs en permanente sneeuwbedekking. Meren en rivieren bevatten overblijvende neerslagafstroming, een waardevolle hulpbron voor samenlevingen over de hele wereld.
De Himalaya is een beroemde bergketen gelegen in Azië. Omdat de Himalaya zon groot gebied bestrijkt, is het geografisch en cultureel zeer divers. Veel mythen en legenden omringen deze bergketen en de Himalaya wordt genoemd in Indiase mythologische teksten. De Himalaya heeft ook uitdagingen geboden a
Tamborine Mountain is een 518 meter hoge piek in de Scenic Rim van zuidoost Queensland, Australië. De berg ligt ongeveer 50 kilometer van de beroemde Gold Coast, en zijn rijk flora heeft hem de bijnaam The Green Behind The Gold opgeleverd. Geologische Geschiedenis Tamborine Mountain werd gecreëerd
Met meer dan een eeuw geschiedenis, werd Grand Prairie, Texas in 1909 als stad ingericht. In die tijd groeide de stad van een drie-blokken dorp met onverharde straten tot genomineerd als een van de Best Places to Live door Money Magazine in 2008. Grand Prairie wordt ook erkend voor zijn parken en re
