Albert Einsteins carrière spande meerdere landen en instellingen, wat zowel de turbulente geopolitiek van zijn tijd als zijn stijgende wetenschappelijke prominentie weerspiegelt. Hieronder een chronologisch overzicht van zijn significante verhuizingen, gericht op professionele aanstellingen en cruciale overgangen.
| Jaar | Van | Naar | Context |
|---|---|---|---|
| 1909 | Zürich, Zwitserland | Praag, Bohemen (Oostenrijk-Hongarije) | Eerste gewone hoogleraarschap: Duitse Charles-Ferdinand Universiteit |
| 1911 | Praag | Zürich, Zwitserland | Keert terug naar ETH Zürich als hoogleraar theoretische natuurkunde |
| 1914 | Zürich | Berlijn, Duitsland | Preussische Academie van Wetenschappen & Kaiser Wilhelm Instituut directeur; geen lesplicht |
| 1921 | Berlijn | Leiden, Nederland | Gastprofessor Leiden Universiteit; Ehrenfest collaboratie |
| 1922 | Leiden | Berlijn | Keert terug na Nobelprijs toekenning (1921 Natuurkunde, aangekondigd 1922) |
| 1925 | Berlijn | Praag (Tsjechoslowakije) | Korte gastcolleges; herstel contact met Tsjechische collega's |
| 1927 | Praag | Zürich | Bezoekt 5e Solvay Conferentie; bezoekt alma mater |
| 1933 | Zürich | Princeton, New Jersey, VS | Vlucht voor Nazi-Duitsland; treedt Institute for Advanced Study (permanent) |
| 1935 | Princeton | Zürich | Bezoekt familie; overweegt Zwitserse terugkeer (uiteindelijk afwijst) |
| 1936 | Zürich | Princeton | Definitieve terugkeer naar IAS; blijft tot overlijden (1955) |
1914 Berlijn-verhuizing markeerde zijn intrede in de elite van de Duitse wetenschappelijke etablissement. De 1933 emigratie was gedwongen door Nazi-vervolging—Einstein, Joods en pacifist, zag zijn bezit geconfisqueerd en nationaliteit ingetrokken. Hij keerde nooit permanent naar Europa terug.
De 1921–1922 Leiden-bezoeken verdiepen zijn vriendschap met Paul Ehrenfest en beïnvloedden kwantum-statistische mechanica debatten. Princeton (1933–1955) werd zijn intellectuele thuis; hij nastreefde geünificeerde veldtheorie daar onsuccesvol maar begeleidde talrijke natuurkundigen.
Niet vermeld: uitgebreide lezingenreizen (VS 1921, Japan 1922–23, Palestina 1923, Zuid-Amerika 1925) en frequente zomerverblijven in Caputh bij Berlijn (1929–1932).
Eeuwenlang zochten Europese ontdekkers de Noordwestelijke Doorvaart – een zeeroute door het Arctisch Archipel van het huidige Canada – in de overtuiging dat het een directe navigeerbare link van de Atlantische naar de Stille Oceaan zou bieden. Waarom het belangrijk was: Handelskortste pad: Vermijd
Stumphouse Tunnel is een onvoltooide spoortunnel die naar niets leidt. In de 19e eeuw was de tunnel op weg om deel te worden van een spoorsysteem dat Zuid-Carolina met het Amerikaanse Middenwesten zou verbinden. Uitgehakt uit de granieten Stumphouse Mountain door 19e-eeuwse immigranten, reed er nooi
Picketts Charge, de Hoogste Vloed van de Confederatie, Round Top en de Devils Den roepen de hoogtes en diepten van de slag bij Gettysburg op, maar een adequate verkennning van het slagveld duurt dagen. Het lezen van Michael Shaaras The Killer Angels is een goede inleiding op de gebeurtenissen van ju
