Wat zijn soorten conflicten in de Engelse romantiek?

De Engelse romantiek, een literaire stroming die eind 18e en begin 19e eeuw ontstond, onderzocht vaak verschillende soorten conflicten. Deze conflicten weerspiegelden doorgaans de waarden, emoties en filosofische ideeën die in die periode gangbaar waren. Hier zijn enkele veelvoorkomende soorten conflicten die voorkomen in de Engelse romantische literatuur:

1. Individu versus samenleving:

De Romantiek benadrukte de emoties, de verbeeldingskracht en het unieke perspectief van het individu. Dit leidde tot conflicten tussen het individu en de verwachtingen, conventies en instellingen van de samenleving. In 'Frankenstein' van Mary Shelley bijvoorbeeld, daagt Victor Frankensteins creatie van een nieuwe levensvorm maatschappelijke normen en morele grenzen uit.

2. Natuur versus beschaving:

Romantici vonden troost en inspiratie in de natuurlijke wereld, die zij idealiseerden en contrasteerden met de kunstmatigheden van de stedelijke beschaving. Dit conflict manifesteerde zich vaak als een tweedeling tussen het vredige, harmonieuze platteland en de corrupte, kunstmatige stad. De gedichten van William Wordsworth in "Lyrical Ballads" zijn een voorbeeld van dit conflict.

3. Verbeelding versus rede:

Romantici geloofden dat verbeeldingskracht en intuïtie essentieel waren voor het begrijpen van de mysteries en waarheden van de wereld. Dit conflict werd vaak afgeschilderd als een strijd tussen rationeel, logisch denken en de irrationele, intuïtieve impulsen van de menselijke ziel. Het gedicht "Kubla Khan" van Samuel Taylor Coleridge weerspiegelt het conflict tussen rede en verbeelding.

4. Verleden versus heden:

Romantici idealiseerden het verleden vaak en beschouwden het als een tijd van onschuld, eenvoud en diepgaand begrip. Dit conflict manifesteerde zich vaak als een nostalgisch verlangen naar het verleden, in contrast met de waargenomen gebreken en tekortkomingen van het heden. De historische romans van Sir Walter Scott, zoals 'Ivanhoe', onderzoeken de spanning tussen verleden en heden.

5. Subliem versus pittoresk:

Het Sublieme en het Pittoreske waren twee esthetische concepten die tijdens de Romantiek bekendheid verwierven. Het Sublieme vertegenwoordigde ontzagwekkende, grandioze natuurlijke landschappen die gevoelens van verwondering en angst opriepen, terwijl het Pittoreske aangename, harmonieuze landschappen vertegenwoordigde die geschikt waren voor esthetische waardering. Dit conflict benadrukt de spanning tussen de ongetemde kracht van de natuur en de menselijke inspanningen om deze te beheersen en uit te beelden.

6. Emotie versus terughoudendheid:

De Romantiek vierde emotionele intensiteit en stelde emotionele ervaringen boven rationele terughoudendheid. Dit conflict leidde vaak tot personages die extreme emotionele toestanden vertoonden, zoals krachtige passies, melancholie en wanhoop. De poëzie van John Keats weerspiegelt met zijn levendige beelden en emotionele intensiteit dit conflict.

7. Sterfelijkheid versus onsterfelijkheid:

Romantici worstelden vaak met thema's als sterfelijkheid en de vergankelijkheid van het leven. Dit conflict werd vaak onderzocht door de ontmoetingen van personages met de dood, het verstrijken van de tijd en de zoektocht naar eeuwige waarheden of onsterfelijke ervaringen. William Blake's "Songs of Innocence and Experience" onderzoekt het conflict tussen de naïeve onschuld van de jeugd en de ervaren wijsheid van de volwassenheid.

Deze conflicten vormden een rijk scala aan thema's voor romantische schrijvers, waardoor ze complexe ideeën, menselijke emoties en de relatie tussen het individu en de wereld om hen heen konden onderzoeken.