De aurora australis – de zuidelijke tegenhanger van het noorderlicht – danst over Antarctica's lucht, maar met een vangnet: bijna niemand is er om het te zien.
Ja, de zuidelijke lichten kunnen gezien worden vanuit Antarctica. Het continent ligt recht onder de aurorale ovaal – de ringvormige zone waar zonnedeeltjes interacteren met het aardmagnetische veld om aurora's te creëren. Tijdens de Australische winter (maart–september) biedt near-continue duisternis ideale kijkcondities.
Echter, Antarctica heeft geen permanente inwoners en slechts 1.000–5.000 seizoensgebonden onderzoekers. Voor bijna iedereen bestaan betere kijklocaties:
Pieak activiteit treedt op rond de equinoctia (maart en september) tijdens zonne-maximum jaren. De NOAA Space Weather Prediction Center biedt aurora voorspellingen voor planning.
Dus hoewel Antarctica technisch de eerste rij biedt voor de aurora australis, speelt het stuk voor een bijna lege zaal.
Bij het plannen van een reis naar een skiresort, het kiezen van een locatie die on-site dineropties biedt, geeft reizigers meer tijd op de pistes en minder tijd zoeken naar een restaurant voor elke maaltijd. Bovendien, het kiezen van een all-inclusive resort dat maaltijden in de prijs van de reis om
De Ultieme Waterbron: De IJsplaat Antarctica bevat ~70% van aardes zoetwater als ijs (26,5 miljoen km³). Elk onderzoeksstation en veldkamp moet vloeibaar water produceren uit deze bron. Er zijn geen vloeibare rivieren of meren jaar rond toegankelijk (behalve subglaciale meren zoals Vostok, miljaren
Er is geen enkele plek genaamd Tundra, Alaska. Tundra is een bioom – bomenloos, permafrost-geheerst terrain – dat grote delen van noordelijk en westelijk Alaska bedekt (Noordhelling, Seward-kaap, Yukon-Kuskokwim Delta). Anchorage ligt in zuid-centraal Alaska, in een boreaal bos / kustzone, ruwweg 50
