Mount Everest Klimkampen: De Trap Naar De Top

De top bereiken van Everest (8.848 m) vereist een meervoudige weken rotatie door een serie hoogtekampen voor acclimatisatie. De standaard Zuid-Col route (Nepal) gebruikt:

Primaire Kampen

1. Basis Kamp (5.364 m / 17.598 ft): Khumbu Gletsjer. Expeditie HQ, tenten, keuken, communicatie. 2–3 weken hier voor acclimatisatie rotaties.
2. Kamp 1 (6.065 m / 19.898 ft): Top van Khumbu Ijsval. Eerste nacht op berg. Kluifgevaar.
3. Kamp 2 (6.500 m / 21.325 ft): Westelijke Cwm ("Vallei van Stilte"). Gletsjerkom, relatief veilig. Hoofdaacclimatisatiekamp.
4. Kamp 3 (7.162 m / 23.500 ft): Lhotse Flank. Steile ijshelling (40–50°). Vaste lijnen. Zuurstof start vaak hier.
5. Kamp 4 / Zuid-Col (7.920 m / 26.000 ft): Zadel tussen Everest & Lhotse. Doodzone (<8.000 m). Finale topdruk start. 12–18 uur heen-en-weer.

Intermediaire / Supplementaire Kampen

• Kamp 1A (5.750 m), 2A (6.250 m), 3A (7.000 m), 4A (7.500 m) — gebruikt voor extra acclimatisatie of weervertraging.

Noordkant (Tibet) Vergelijking

• Basis Kamp (5.150 m) → Kamp 1 (6.100 m) → Kamp 2 (6.500 m) → Kamp 3 (7.200 m) → Kamp 4 (8.300 m) → Top.
• Minder technisch (geen Ijsval), meer wind, langere topdag.

Variabelen

• Commerciële operators mogen minder kampen gebruiken (sla 1A/2A/3A/4A over).
• Alpine-stijl: minimale kampen, snelle beklimming (alleen elite).
• Kamplocaties verschuiven jaarlijks met ijsval dynamiek.

Vier hoofdkampen + Basis Kamp is de standaard "pit stop" architectuur. Elke nacht hoger triggert fysiologische adaptatie – of falen.