Wonen Mensen Op De PoolijsKappen? Geen Permanente Inwoners

Niemand woont permanent op de poolijskappen zelf. De omgevingen zijn te extreem: −40°C tot −60°C winters, maanden donkerheid, geen vloeibaar water, geen grond, geen voedselbronnen.

Arctisch (Noordpool — Zeejis)

• Geen land op de Pool — alleen verschuivende zeejis (2–3 m dik).
• Kustvestigingen bestaan op omringende landen (Alaska, Canada, Groenland, Noorwegen, Rusland) — Inheemse (Inoepieten, Joepik, Samen, Nenzen) en niet-inheemse.
• Onderzoeksstations op ijs: Russische Noordpool drijvende stations (NP-1 sinds 1937); tijdelijk, maandenlang.
• Militair / commercieel: Duikboten, ijskruisers, ijbaanpistes (Barneo kamp, seizoensgebonden).

Antarctisch (Zuidpool — IJskap Op Land)

• Continent bedekt door 2–4 km ijsplaat.
• Geen permanente inwoners. Alleen seizoensgebonden onderzoeksstations (zomer ~5.000; winter ~1.000).
• Hoofdstations: McMurdo (VS, 1.200 zomer), Amundsen-Scott Zuidpool (VS), Vostok (Rusland), Concordia (FR/IT), Rothera (VK), Halley (VK), Neumayer (DE), Syowa (JP), Grote Muur (CN), etc.
• Geregeerd door Antarcitisch Verdrag (1959): Wetenschap, vrede, geen soevereiniteit, geen mijnbouw.

Waarom Niet?

• Fysiologische limieten (koude, hoogte, UV).
• Logistieke onmogelijkheid (alle voorraden gevlogen/verzonden).
• Juridisch kader (Antarctisch Verdrag; Arctische Oceaan zeerecht).

Mensen wonen bij de poolijskappen (Arctische kusten), niet op hen.