Siberië's terrein is een studie in contrasten, van enorme moerassen tot torenhoge pieken. Hier zijn de vijf belangrijkste landvormen:
Werelds grootste vlakte: plat, laaggelegen, door de Ob en Irtysh gekruist, bedekt met taiga en moerassen.
Een verheven gebied (500-1.000 m) van golvende heuvels en plateaus, bedekt met dichte taiga met plekken moeras en toendra.
Deel van de Stille Oceaan Ring van Vuur, met de Verkhojansk, Tsjerski en Stanovoi reeksen. Rotsachtige pieken, diepe dalen, gletsjers, topen boven 3.000 m.
De noordelijke rand: permafrost-vaste, bomenloze vlaktes met mossen, korstmossen en dwergstruiken tot de Arctische Oceaan.
Een complex zuidelijk massief van hoge reeksen, tussenbergkommen en gletsjers, gekroond door Berg Beloekha (4.506 m), Siberië's hoogste punt.
Samen creëren deze landschappen een van de meest geografisch diverse regio's op aarde.
Leven in s werelds koudste bewoonde regio Siberiës harde continentale klimaat — lange, ijzelende winters en korte, warme zomers — beïnvloedt diep hoe de mensen leven, werken en bouwen. De meeste inwoners wonen in het zuiden, maar zelfs daar dicteert het klimaat de dagelijkse realiteit. Landbouw: Een
Schaamte albatrossen wonen niet in Antarctica. Ze broeden op subantarctische eilanden zoals Zuid-Georgië en de Falklandeilanden.
Milieu: Onaangetast ecosysteem; unieke extremofielen; chemische besmetting (cyanide, kwik, zuur mijnbouwafwatering) onomkeerbaar in bevrorene, lage-microbiële-activiteit omstandigheden. Afvalrotshopen zouden millennia voortduren. Klimaat: Energie-intensieve operaties zouden fossiele brandstoffen ver
