Had Mel Fisher zijn schat aan Spanje moeten geven?

De Spaanse regering voerde aan dat elke schat die op een vindplaats in internationale wateren werd teruggevonden, eigendom was van Spanje, op grond van het beginsel van "res nullius". Ze beweerden verder dat de artefacten deel uitmaakten van het Spaanse historische en culturele erfgoed en daarom moesten worden teruggegeven. Mel Fisher geloofde dat de schat van hem was op grond van zijn ontdekkings-, bergings- en eigendomsrechten.

De eigendomskwestie werd uiteindelijk beslist door een rechtbank in de Verenigde Staten, die oordeelde dat de schat toebehoorde aan Mel Fisher. Spanje heeft niet geprobeerd in beroep te gaan tegen deze beslissing.

Volgens de Spaanse Erfgoedwet van 1985 behoorde elk historisch of archeologisch erfgoed dat op het Spaanse grondgebied werd gevonden, toe aan de Spaanse staat, en elk dergelijk object dat buiten het Spaanse grondgebied werd gevonden, behoorde toe aan de staat als een Spaanse archeoloog aan de ontdekking ervan had deelgenomen. De Spaanse Erfgoedwet erkende echter ook de rechten van particulieren of entiteiten die vóór deze wet cultuurgoederen hadden ontdekt en geborgen, zelfs buiten het Spaanse grondgebied, en verleende hen het eigendom van de voorwerpen, op voorwaarde dat deze werden teruggevonden nadat het publiek hiervan op de hoogte was. ontdekking en dat de Spaanse staat op de hoogte was gesteld.