Weinig architecten in de afgelopen 150 jaar hebben zoveel UNESCO Werelderfgoedlocaties geschapen als de bekende Catalaanse architect Antoni Gaudí. Gaudí is bekend om de vele monumenten die hij in Barcelona, Spanje creëerde, zoals de Sagrada Família en Park Güell. Gaudí is minder bekend voor de sierlijke lantaarnpalen die hij vroeger in zijn carrière creëerde.
In 1878, kort na zijn afstuderen aan de Provinciale School van Barcelona als architect, werd Gaudí door de burgemeester van Barcelona opgedragen lantaarnpalen – of kandelabers zoals ze toen heetten – te creëren voor het centrale plein Plaça Reial. Gaudí werd geïnspireerd door het Mediterrane klimaat van Barcelona en de overvloedige beschikbare tijd die mensen in de straten van de stad doorbrachten. Gaudí ontwierp twee modellen voor de Plaça, één met drie armen en een met zes. Als bij de meeste van Gaudí's historische monumenten, staan de lantaarnpalen op de Plaça Reial vandaag nog steeds.
De lantaarnpalen waren bevestigd aan een veelzijdige voetstuk van gepolijste Santa Cruz marmer. De onderdelen van de lantaarnpalen waren vervaardigd uit gesmeed ijzer. De armen die de lichten vasthouden waren gevormd uit brons, terwijl de lichten in glas waren ingepakt. De bovenste secties van de lantaarnpalen waren gemaakt van opaal, zodat het licht naar de grond gereflecteerd werd. Gaudí voelde dat deze combinatie van materialen een indrukwekkende uitstraling zou geven, vooral 's nachts. De lantaarnpalen waren bedekt met een waterdichte vernishouding om ze te beschermen tegen de elementen.
In 1910, toen Gaudí onder depressie leed, werd hij uitgenodigd door zijn vriend, pater Torras Bages, om rustige tijd door te brengen in de stad Vic, ongeveer 60 km van Barcelona. Gaudí kon niet volledig ontspannen toen hij een verzoek accepteerde voor een lantaarnpaalontwerp ter herdenking van de honderdste verjaardag van de Catalaanse filosoof Jaume Balmes. De lantaarnpalen werden in september 1910 ingehuldigd, maar in 1924 afgebroken, dus het bewijs van Gaudí's werk in Vic is niet langer beschikbaar voor het publiek.
In 1910 had Gaudí ervaring opgedaan met veel verschillende materialen, en hij gebruikte er enkele in de Vic lantaarnpalen. De lantaarnpalen waren gehakt uit basalt, een vulkanische fijnkorrelige rots die meestal op land gevonden wordt dat vroeger onder water lag. De Vic lantaarnpalen hadden twee armen, gemaakt van gesmeed ijzer. Op de top van de lantaarnpalen werd geplaatst wat bekend werd als een 'Gaudiniaans' kruis. Elk kruis had vier armen en was ook gesmeed uit ijzer.
Trolleybussen, rubberbandvoertuigen met motoren aangedreven door elektriciteit van bovenleidingen, bieden schoon openbaar vervoer. Het woord trolley verwijst naar de trolley-palen op het dak van een bus die elektriciteit van de bovenleidingen afnemen. Kabelwagens zijn vergelijkbaar, maar worden aang
Stof voor het dek Het dek of de kap van de wagon werd gemaakt van 10-oz doek, een zwaar katoenen duck-materiaal. In de 21e eeuw gebruiken makers van gedekte wagens dichtgeweven schildersdoeken. Het doek werd bedekt met lijnzaadolie om het waterdicht te maken. Katoenen trekkoorden, genaaid in de zome
Het gebruik van schuifregels door meteorologen is in 2011 niet meer gebruikelijk, met berekeningen die doorgaans door computers worden voltooid in plaats van met de hand op een schuifregel. Meteorologen gebruikten schuifregels om berekeningen te maken op basis van de waarnemingen gedurende de vlucht
