Een aquaduct is een oud systeem om zoet water van een bron naar een stad te transporteren. Tijdens het Romeinse Rijk werden talloze aquaducten over honderden jaren gebouwd. Of water door ondergrondse tunnels of in hoge, brugachtige structuren: aquaducten waren een grote prestatie van de Romeinse ingenieurskunst. Resten van deze indrukwekkende structuren zijn vandaag nog te zien in Italië en andere delen van Europa.
De bouw van de eerste aquaduct die water naar Rome bracht, de Aqua Appia, vond plaats onder Appius Claudius Caecus in ~317 v.Chr. >16 km lang, grotendeels ondergronds om vergiftiging door vijandige buren te voorkomen. Deze aquaduct en de Via Appia (beroemde Romeinse militaire weg) werden als doorbraak in engineering en bouwkunst beschouwd.
Een van de langste Romeinse aquaducten, de Aqua Marcia, gebouwd tussen 144-140 v.Chr. De bron lag >91 km ver in de Anio-vallei. Het water van de Aqua Marcia hielp Rome uitgroeien tot een grote keizerlijke stad.
Deze aquaduct, die door de stad Segóvia in Spanje loopt, is een van de meest herkenbare vrijstaande aquaducten uit het Romeinse Rijk. Oorsprong grotendeels ongedocumenteerd, waarschijnlijk mid-tot late 1e eeuw n.Chr. na Romeinse verovering. De zichtbare structuur bestaat uit grote blokken en loopt 728 meter door het stadscentrum. Vandaag een prime voorbeeld van Romeinse architectuur in modern Spanje.
In zuidelijk Frankrijk, de Pont du Gard is een aquaduct uit de 1e eeuw n.Chr. Na Julius Caesar's overwinning op de Galliërs gebouwd om de nabije stad Nîmes te voorzien. Veel water stroomt ondergronds door tunnels, maar de beroemdste sectie is een grote bovengrondse structuur die de Gard overstreekt. Vandaag het centrum van een goed bewaaard toeristengebied.
Het recept voor Spanjes magische stad Toledo is een complex, vereisend infusies van Moren, christenen, joden en Romeinen die in relatieve harmonie over duizend jaar samen smelten. Deze versterkte stad, aan drie kanten begrenst de rivier Tagus en overziend de lange vlakten van Nieuw-Castilië, di
Het Romeinse Rijk op zijn uiterste reikwijdte strekte zich uit van Schotland tot Egypte en van Mauretanië tot Babylon, dus de overblijfselen van het rijk zijn verdeeld over drie continenten. Maar enkele van de beste Romeinse ruïnes, inclusief veel Werelderfgoedsites, kunnen nog steeds in m
Hispania Tarraconensis was een van de slechts drie Spaanse provincies die door het Romeinse Rijk bezet werden. Deze provincie liep langs de Middellandse Zee kust, van de Pyreneeën tot de Golf van Biskaje, en omvatte een deel van het Spaanse plateau. Tarraconensis was een bron van hout, kinnabar, aar
