Gebeurtenissen (1300s–1500s) die de Europese wereldverkenning deden

Katalysatoren voor de Ontdekkingsreizen

1. De Kruistochten (1095–1291): Contact met Islamitische luxe goederen (specerijen, zijde, suiker) wekte Europese honger naar directe oosterse handel.
2. Mongoolse overheersingen (1206–1368): Pax Mongolica opende tijdelijk de Zijderoute; de instorting (Zwarte Dood, fragmentatie) snijd landroutes af.
3. Opkomst Ottomaanse Rijk (1299–): Ottomaanse controle over Constantinopel (1453) en oostelijke Middellandse Zee knelpunten verhoogde kosten en risico's voor christelijke kooplieden.
4. De Zwarte Dood (1347–1351): 30–60% sterfte → arbeidstekort → hogere lonen → surplus kapitaal voor riskante ventures; verzwakkte feodale banden.
5. De Renaissance (14e–17e eeuw): Humanisme, nieuwsgierigheid, klassieke geografie (Ptolemaeus), nieuwe tech (kompas, astrolabium, portolaankaarten, karavelschepen).
6. Prins Hendrik de Zeevaarder & Portugese pioniers (vroege 1400s): Systematische Atlantische exploratie (Madeira, Azoren, West-Afrika) gefinancierd door Orde van Christus.
7. Val van Granada (1492) & Columbus: Geünificeerd Spanje zocht nieuwe route naar Indiën; pausale bollen verdeelden de wereld (Verdrag van Tordesillas).

Deze verweven krachten – economische noodzaak, technologische mogelijkheid, religieuze ijver en geopolitieke rivaliteit – lieten Europas mondiale expansie beginnen.