Hier zijn enkele belangrijke punten over de Conferentie van Kopenhagen:
- Deelname:De conferentie bracht wereldleiders, milieudeskundigen, overheidsfunctionarissen, wetenschappers en vertegenwoordigers van verschillende belangengroepen en niet-gouvernementele organisaties samen. Ongeveer 115 wereldleiders woonden de conferentie bij.
- Kernprobleem:De primaire focus van de conferentie was het vaststellen van bindende doelstellingen voor het terugdringen van de uitstoot van broeikasgassen om de klimaatverandering te verzachten. De landen streefden naar een opvolger van het Kyoto-protocol, dat in 2012 zou aflopen.
- Kopenhagen-akkoord:Hoewel er op de conferentie geen juridisch bindende overeenkomst werd bereikt, kwam het Kopenhagen-akkoord tot stand.
Het schetste de toezeggingen van verschillende landen met betrekking tot emissiereducties en een belofte om tegen 2020 gezamenlijk jaarlijks 100 miljard dollar te mobiliseren om de klimaatverandering in de ontwikkelingslanden aan te pakken. Het akkoord werd niet universeel door alle deelnemende landen aangenomen.
- Controverse:De Conferentie van Kopenhagen werd geconfronteerd met talrijke uitdagingen en werd gezien als een gebrek aan ambitie en doortastend optreden. Er waren meningsverschillen tussen ontwikkelde en ontwikkelingslanden over kwesties als verantwoordelijkheden voor emissiereductie en financiële steun. Ook maatschappelijke groeperingen uitten hun teleurstelling over de uitkomst.
- Betekenis:Ondanks de beperkingen heeft de Conferentie van Kopenhagen bijgedragen aan het vergroten van het bewustzijn over de urgentie van het aanpakken van de klimaatverandering op mondiale schaal. Bovendien legde het Akkoord van Kopenhagen de basis voor verdere onderhandelingen en discussies die de daaropvolgende klimaatconferenties en -overeenkomsten vorm gaven.
Samenvattend maakte de Conferentie van Kopenhagen deel uit van de internationale inspanningen om de klimaatverandering te bestrijden door wereldleiders en belanghebbenden samen te brengen om overeenstemming te bereiken over bindende doelstellingen voor emissiereductie. Hoewel het land geen alomvattend en bindend verdrag heeft bereikt, heeft het wel een voortdurende dialoog op gang gebracht en uiteindelijk de Overeenkomst van Parijs in 2015 aangenomen.
Italië en Japan waren om verschillende redenen allebei ontevreden over de vredesregeling waarin het Verdrag van Versailles voorziet: Italië: - territoriale teleurstellingen :Italië had territoriale aanspraken in de Adriatische regio, met name de stad Fiume (nu Rijeka, Kroatië), die het had gewens
1. Economische groei * De kruistochten leidden tot een verhoogde handel tussen Europa en het Midden -Oosten, die nieuwe goederen en ideeën naar Europa brachten. * De kruistochten leidden ook tot de groei van de koopvaardijklasse in Europa, omdat handelaren een cruciale rol speelden bij het vervo
Libanon: Ten noorden van Israël is Libanon een klein, bergachtig land met een rijke geschiedenis en cultuur. Het staat bekend om zijn prachtige kustlijn, oude ruïnes en bruisend nachtleven. Syrië: Ten noordoosten van Israël is Syrië een groter land met een divers landschap, waaronder woestijnen, b
