Oud-Griekenland's twee hoofdbewerken: Landbouw en Handel

1. Landbouw

Griekenland's bergachtige terrein beperkte het bewerkbare land, doch boerderij was de ruggengraat van de economie. Belangrijkste gewassen:

• Granen: Tarwe, gerst (basis voor brood/pap).
• Olijven: Geperst voor olie—essentieel voor koken, verlichting, cosmetica, en export.
• Druiven: Vers gegeten, gedroogd als rozijnen, gegist tot wijn.

Boeren terraceerden steile heuvels met stenen muren om bewerkbare percelen te creëren—een praktijk nog steeds zichtbaar vandaag.

2. Handel

Griekenland's ingelijnde kustlijn en talloze eilanden creëerden natuurlijke havens, wat maritieme handel een natuurlijk voordeel maakte. Griekse kooplieden ruilden:

• Export: Olijfolie, wijn, aardewerk, textiel, metaalwerk.
• Import: Granen (uit Zwarte Zee/Egypte), hout, metalen, luxe goederen.
• Partners: Andere Griekse stadsstaten, Egypte, Fenicië, Perzië, Italië.

Waarom deze twee domineerden

1. Mediterraan klimaat: Hete, droge zomers en milde, natte winters ideaal voor olijven/druiven.
2. Geografie: Arme grond dwong overbevolking naar kusten; zeetoegang mogelijk maakte handelsnetwerken.
3. Hulpbronsschaarste: Tekort aan graan dwing tot importafhankelijkheid, stimulerende export-georiënteerde productie.

Samen onderhielden landbouw en handel het polis-systeem en financierten culturele prestaties.