Was De VS Verwerving Van De Canal Zone Eerlijk? Een Betwiste Geschiedenis

Ethische Beoordeling Van Het 1903 Verdrag

Meeste historici en internationaal juristen beschouwen het Hay–Bunau-Varilla Verdrag als oneerlijk en dwangmatig, hoewel legaal op dat moment.

Argumenten Tegen Eerlijkheid

• Geen Panameese toestemming: Onderhandeld door Fransman Bunau-Varilla; Panama's provisionele regering had geen input.
• Kanonenboot diplomatie: VS oorlogsschepen blokkeerden Colombiaanse onderdrukking van Panama's onafhankelijkheid.
• Ongelijke termen: Eeuwige soevereiniteit over 553 km² voor $10M + $250K/jaar – ver onder strategische waarde.
• Soevereiniteitsschending: Zone was VS enklave met eigen wetten, rechtbanken, politie – Panama's schrijf liep niet.

Tegenargumenten (Historische Context)

• Panama bestond *door* VS steun (onafhankelijkheid van Colombia).
• Kanaal bracht massive infrastructuur, banen, eventuele opbrengst.
• 1903 normen: Grote machten legden routinematig dergelijke verdragen op (bijv. Britten in Egypte, VS in Cuba).

Resolutie

Torrijos-Carter Verdragen (1977) erkenden oneerlijkheid: gefaseerde teruggave, volledige soevereiniteit 1999. Panama verdient nu ~$2,5Mrd/jaar van Kanaal.

Oordeel: Legaal maar moreel twijfelachtig naar moderne standaarden; gecorrigeerd door latere diplomatie.