Nieuw-Zeeland is geografisch jong en was tot ongeveer 1000 jaar geleden onbewoond. Het lange, smalle land heeft veel bodemtypen, het resultaat van variaties in neerslag, hoogte en breedtegraad. Zeventig procent van het land is steil of matig steil, volgens de Encyclopedia of New Zealand. Vulkanen droegen bij aan de bodemsamenstelling in het noorden en de laatste ijstijd beïnvloedde de bodems in het zuiden.
Auckland provincie aan de top van Nieuw-Zeeland heeft veenachtige, organische bodems, het resultaat van hoge vochtigheid en het regenwoud dat er bestond voordat vestigers het ontdoenden voor landbouw. De regio is het beste geschikt voor melkvee en vleeslamproductie.
Actieve vulkanen domineren het plateau in het midden van het Noordeiland. Asregen creëerde puimstenen die vestigers en boeren veel problemen gaven bij het kweken van gras. Schapen en runderen werden ziek van kobalttekort tot boeren hun land bemestten met kobaltrijk superfosfaat.
De bodems aan de oostkust van het Noordeiland zijn seizoensgebonden droog en kalkrijk. De Encyclopedia of New Zealand stelt dat ze vruchtbaar zijn met diepe, donkere korrelige bovengrond. De bodems zijn ideaal voor intensive akkerbouw en schaapsteelt, evenals appel- en wijndruiventeelt.
Mt. Taranaki-Egmont domineert het landschap aan de westkust van het Noordeiland en levert de rijke vulkanische bodem. De geelbruine leemgronden stammen van asuitbarstingen over duizenden jaren. Ze reageren goed op superfosfaatbemesting en ondersteunen voornamelijk melkvee en vleeslamproductie.
Wellington provincie heeft voornamelijk geelbruine aarden gevormd onder bossen, met notachtige ondergronden, volgens de Encyclopedia of New Zealand. De bodems hebben kalk en superfosfaat nodig om productief te worden. Het land is meestal golvend, best voor melkvee en vleeslamproductie.
De Canterbury Plains op het Zuidereiland hebben ondiepe, droge en stenen bodems. Met irrigatie uit de rivieren groeien de bodems wol, graan en weidegewassen.
Westland, of de westkust van het Zuidereiland, heeft de hoogste neerslag van elke regio in Nieuw-Zeeland, 2540 mm per jaar volgens de Encyclopedia of New Zealand. De bodem, gevormd onder dicht inheemse bos, is nat en veenachtig. Alleen na uitgebreide drainage is het landbouwkundig bruikbaar geworden.
Het droogste deel van het Zuidereiland, onder de windschaduw van de Southern Alps, is Centraal Otago en het McKenzie Basin ten noorden. De stenen bodem is bruingrijs en zwak zuur tot alkalisch, volgens de Encyclopedia of New Zealand. Het ondersteunt fijn (merino) wolproductie en met irrigatie, steenvruchten.
Mount Maunganui ligt op het zuidwestelijke Stille Oceaan eiland Nieuw-Zeeland. Het is een kustplaats die op een schiereiland in de Bay of Plenty ligt. Mount Maunganui is een toeristische plaats die een zandstrand en drukke haven bezit. Voor wie de Nieuw-Zeelandse stad wil bezoeken, zijn er diverse h
Wellington ligt in het eilandenland Nieuw-Zeeland, in de zuidwestelijke Stille Oceaan. Het is de hoofdstad van het land, en ook een van de grootste metropoolgebieden. Wellington ligt op het zuidelijkste punt van het Noordeiland. Enkele van de bekendste attracties en landmarks zijn het Museum van Nie
Thuisbasis van het land eerste commerciële skibaan, is Queenstown een van Nieuw-Zeelands meest pittoreske steden en een mekka voor natuurliefhebbers. De stad ligt aan de rand van het kristalheldere Lake Wakatipu met de zaagtandpiek van de Remarkables bergketen als dramatische achtergrond. Dutzenden
