De studie van geluid in de oceaan heet onderwaterakoestiek. Toen wetenschappers begonnen met opnemen/monitoren, ontdekten ze dat de diepe oceaan een lawaaierige plek is. Sommige herkennbaar (walviszang), andere herkomst blijft mysterie. Geluid in decibels; >120 dB pijnlijk voor menselijk oor.
Naast grootste dieren vandaag de dag, ook de luidste. Roep: tot 188 dB (straaljager: 140 dB). Alleen mannetjes zingen om vrouw aan te trekken. Wetenschappers: blauwe vinvissen horen elkaar over 1.600 km. Vocalisaties helpen waarschijnlijk ook bij navigatie in donkere diepten.
Ongeïdentificeerd geluid, "The Bloop", opgenomen zomer 1997 in afgelegen deel Stille Oceaan. Laagfrequent, gedetecteerd door NOAA (VS), hoorbaar op meerdere sensoren >5.000 km bereik. "Stijgt snel in frequentie over ~1 minuut", veelvoud luidruchter dan blauwe vinvis.
Aardbevingen in diepe oceaan genereren significante akoestische signalen (T-fasen), vergelijkbaar met menselijke explosies. Kunnen >200 dB overschrijden, duren minuten. Geofysici (Woods Hole Oceanographic Institute): veel onderwateraardbevingen zijn kleiner dan verwacht.
Scheepvaart = grootste bron. Supertankers, cruiseschepen (mondiale economie) produceren motorgeluid en schroefgeluid. Andere bronnen: booroperaties olie/gasindustrie.
Zelfonderhoudende regenwoudecologische systemen zijn rijk aan flora en fauna. De bewoners van het regenwoud zijn afhankelijk van de hulpbronnen van het woud voor hun overleving. Deze omgevingen zijn extreem kwetsbaar en gevoelig, en kunnen ernstig worden beïnvloed door door de mens gemaakte probleme
Diepzeegraven vormen zich in de ruimte tussen twee tektonische platen. Graven zijn depressies in de zeebodem die zich over hele continenten kunnen uitstrekken, en zijn meestal relatief smal vergeleken met hun lengte. Oceangraven, ooit voor biologisch onvruchtbaar gehouden, bleken duizenden unieke so
Het diepste deel van de aarde bevindt zich in de Stille Oceaan ten noorden van Nieuw-Guinea, bij de Mariana-eilanden. Wetenschappers wisten al lang dat deze Mariana-graaf veel dieper onder zeeniveau daalde dan elk ander oppervlak op de planeet, maar het exacte diepste punt werd pas in 1960 gelokalis
