De Galapagos-eilanden hebben unieke fauna en flora die de aandacht van natuuronderzoeker Charles Darwin in de jaren 1830 trokken en nog steeds dienen als belangrijke onderwerpen voor biologen en andere wetenschappers. De Galapagos-eilanden hebben inheemse reptielen, zoogdieren, vogels en planten die specifieke kenmerken hebben ontwikkeld die nergens anders in de wereld te vinden zijn.
De Galapagos-eilanden liggen voor de kust van Ecuador in de Zuidelijke Stille Oceaan. De Galapagos omvat 16 eilanden en talrijke kleine eilanden in een gebied van 93.000 vierkante kilometer. Elk hoofdeiland heeft een vulkaan, en de Galapagos-eilanden zijn onder de meest actieve oceanische vulkaangebieden van de aarde.
Er zijn vijf soorten reptielen inheems aan de Galapagos-eilanden – de reusenschildpad, groene zeeschildpad, zeeguana, landguana en lava hagedis. De reusenschildpad en zeeguana zijn twee van de eilanden uniekere dieren. De reusenschildpad, ook Galapagos-schildpad genoemd, kan meer dan 270 kg wegen, 1,2 meter lang worden en zo oud worden als 150 jaar. De Galapagos zeeguana's zijn de enige hagedissen ter wereld die in het water leven. Ze bereiken lengtes van meer dan 1,7 meter en voeden zich met zeewier; grote volwassenen kunnen bijna 15 meter diep duiken.
Zoals bij de meeste geïsoleerde eilanden, zijn er niet veel zoogdieren op de Galapagos – slechts een klein aantal soorten die hun weg naar de eilanden vonden. De Galapagos zeeleeuwen en zeehonden konden naar de eilanden zwemmen; de rode vleermuizen en grijs vleermuizen die de Galapagos hun thuis noemen konden er vliegen; en wetenschappers speculeren dat de rijstratten op drijvende vegetatie aankwamen.
Zes typen vogels zijn inheems aan de Galapagos-eilanden. De aalscholvers die hier gevonden worden zijn de enige soort ter wereld die niet vliegen. Galapagos pinguïns zijn de enige die in warme evenaarwateren worden gevonden. De golvalbatros, boobie en fregatvogel noemen de Galapagos-eilanden ook hun thuis, evenals 13 soorten vinken, die vaak Darwin's vinken worden genoemd, vanwege de waarnemingen die Charles Darwin maakte van de vogels tijdens zijn verblijf op de Galapagos-eilanden.
Met kust-, aride en vochtige klimatzones, zijn de Galapagos-eilanden de thuisbasis van een grote variëteit aan vegetatie. Onder de planten die op de eilanden groeien zijn zwarte, rode, knop- en witte mangrovebomen, morgenroodklimplanten, kandelaar-, lava- en prikkelpeer cactussen, gesneden madeliefjes, varens, palo verdes, scalesias en miconias.
Gelegen in de Stille Oceaan, 1.000 km van Ecuador, werden de Galapagos in 1978 aangewezen als Werelderfgoed. Het World Wildlife Fund meldt dat bijna 9.000 soorten hun thuis hebben op de Galapagos, en de meeste zijn elders niet te vinden. Vakanties op de Galapagos blootstellen bezoekers aan de divers
De Cook Eilanden, 15 kleine eilanden in de Zuidelijke Stille Oceaan, zijn in totaal oppervlakte slechts iets groter dan Washington, D.C., maar ze hebben een intrigerend diverse topografie – de acht vulkanische eilanden van het zuiden, waar de meeste bevolking woont, zijn struisbegroeid in dramatisch
Fiji is een eilandland in de Zuid-Pazific. Gelegen minder dan 3.200 kilometer ten noordoosten van Australië, minder dan 2.400 kilometer ten noorden van Nieuw-Zeeland, en ruwweg 4.800 kilometer zuidwestelijk van Hawaï, ligt het midden in de tropen. De planten en dieren die in Fiji gevonden worden, zi
