Missie San Diego de Alcala bloeit. Dit was niet waar voor een groot deel van zijn geschiedenis. Missie-eigendom wisselde van handen toen Spanje, Mexico en dan de Verenigde Staten controle namen over het San Diego-gebied. Paus Paulus VI gaf de eens worstelende missie in 1976 de status van Basilica, en vandaag is het een actieve Roomse-Katholieke parochie die acht misdiensten op zondagen aanbiedt. Hoe kwam een ruwe borststructuur die in 1769 begon daar waar het vandaag is?
In juli 1769 arriveerde een uitputte groep Spaanse soldaten en priesters uit Mexico-Stad. Koning Carlos van Spanje wilde de Russen verslaan in het claimen van Californië. De reis was zo zwaar dat bijna de helft van de 219 mensen die begonnen stierven. Twee schepen met voorraden voor de landexpeditie hadden bijna hun hele bemanningen aan scheurbuik verloren toen ze in San Diego aankwamen. Eén schip had alleen zijn kook en één bemanningslid.
Een paar paters en soldaten startten de eerste van eenentwintig Californië-missies. Op dat moment leefden 16.000 tot 19.000 Kumeyaay (of Yuba) inheemse Amerikanen in het gebied. Het doel van de paters was hun godsdienst aan de Kumeyaay te brengen. De soldaten werden bevolen om Spanje's territorium uit te breiden. De Kumeyaay wilden hun traditionele levenswijze voortzetten.
Na soldaten schoten op de Kumeyaay voor het nemen van Spaans eigendom, verhuisden de paters de missie zes mijl van de Presidio (fort) af. Ze wilden weg van de agressie van de soldaten. Het was te laat, want in een paar jaar probeerden de inheemse mensen de Spanjarden weg te drijven. Ze doodden een pater en twee ambachtslieden, en vernietigten de missiegebouwen. Toch werden ze overwonnen en het werk aan de missie begon opnieuw.
In 1797 was de missie hersteld en bloeide. Lokale Indianen bewoonden 50.000 acre voor de Missie. Missie San Diego had ook 31.000 vee, in schapen, koeien en paarden. Indiaanse vrouwen werden gesponnen en weven, zeepmaken en andere belangrijke vaardigheden geleerd.
Mexico won onafhankelijkheid van Spanje in 1821. In 1826 verklaarde de gouverneur van Californië, alle Missie-Indianen die vrijheid wilden (van verplichtingen aan hun Missie) konnten Mexicaanse burgers worden. In 1834 werden alle missie-eigendommen door de overheid in beslag genomen en te koop aangeboden. Missie San Diego verkocht niet, dus werd het in juni 1846 aan een Mexicaanse burger gegeven.
Toen de Verenigde Staten Californië van Mexico overnamen in 1846, werd de missie door het Amerikaanse militair als opslagplaats ingenomen.
In 1863 gaf president Lincoln alle Californië-missies terug aan de Roomse-Katholieke Kerk. Op dat moment gaf hij ook 22 acre aan de kerk.
Nadat het gebouw aan de Roomse-Katholieke kerk was teruggegeven, zat het onbeheerd tot de jaren 1880 toen een Pater Ubach geld opbracht om te helpen bij de restauratie. Hij begon ook het gebouw te gebruiken als een school voor inheemse Californiërs. Na zijn overlijden in 1907, ging de restauratie op pauze tot 1931, toen mensen begonnen de missie te herstellen naar hoe het in 1836 was.
In 1941 was de restauratie compleet, en de missiegebouwen begonnen weer gebruikt te worden als locatie voor een Roomse-Katholieke parochie. Dit was meer dan 100 jaar na de secularisatie door Mexico.
Missie San Diego de Alcala is geplaatst op het National Registry of Historic Places (#70000144). Paus Paulus VI wijde de missie aan tot een Minor Basilica in 1976.
De Templo Expiatorio de la Sagrada Família, ook bekend als de Verzoeningskerk van La Sagrada Família, is een beroemde locatie in de Spaanse stad Barcelona. De kerk, die dateert uit de 1800s en grotendeels ontworpen is door de Catalaanse architect Antoni Gaudí, is een UNESCO Werelderfgoed en werd in
Het was gebruikelijk voor stadstaten in het oude Griekenland om acropolissen te hebben, versterkte heuvels die een belangrijke militaire en religieuze symboliek droegen. De beroemdste oude acropolis vindt men in Athene. Het staat als een verlichaming van de oude Griekse idealen van schoonheid, vorm
Gezien als het meest wonderbaarlijke, door mensen gemaakte stenen monument, bestaat de Grote Sphinx van Giza uit het hoofd van een vrouw in nemes (geribbelde) hoofddoek en de tors, poten en staart van een leeuw. Als deel van een tempelcomplex, zit het op een rotsbodem en is omringd door muren aan de
