Japanse schriftsystemen uitgelegd: Kanji, Hiragana, Katakana & Romaji

Japans gebruikt geen alfabet — het gebruikt vier scripts tegelijkertijd, elk met een eigen rol. Hun onderlinge spel beheersen is de sleutel tot geletterdheid.

1. Kanji (漢字) — Logografische kern

~2.136 jōyō (dagelijks gebruik) karakters; ~50.000 historisch. Elk vertegenwoordigt een betekenis + een of meer lezingen:

• On'yomi (Sino-Japans): bv. 水 = sui
• Kun'yomi (oorspronkelijk Japans): bv. 水 = mizu

Gebruikt voor: zelfstandig naamwoorden, werkwoord/bijvoeglijk naamwoord-stammen, namen, samengestelde woorden. Voorbeeld: 食べる (taberu) = "eten" — 食 is kanji (eet), べる is hiragana (werkwoordeindiging).

2. Hiragana (ひらがな) — Fonetisch syllabair

46 basiskarakters + diacrieten (dakuten/handakuten) + combinaties = ~104 distincte klankgrepen. Elk = 1 mora (slag).

Gebruikt voor: grammaticaal deelwoordjes (wa, ga, o, ni), werkwoord/bijvoeglijk naamwoord-eindigingen, woorden zonder kanji, kinderboeken, furigana (leeshulpmiddelen). Gebogen, vloeiende stijl.

3. Katakana (カタカナ) — Fonetisch syllabair #2

Zelfde 46 klanken, hoekige stijl. Gebruikt voor:

• Vreemde leenwoorden (kōhī コーヒー = koffie)
• Wetenschappelijke/technische termen
• Onomatopee (wan-wan ワンワン = blaffen)
• Nadruk (zoals cursief)
• Bedrijfsnamen, merknamen

4. Rōmaji (ローマ字) — Romeinisatie

Latijnse alfabetrepresentatie. Geen Japans schriftsysteem. Gebruikt voor: invoermethoden (IME), internationale signalering, beginnersleerboeken, acroniemen (JR, NHK). Meerdere systemen bestaan (Hepburn, Kunrei-shiki, Nihon-shiki); Hepburn is internationaal standaard.

Hoe ze samenwerken

Voorbeeldzin: 私はコーヒーを飲みます。
私 (kanji: ik) は (hiragana: onderwerpmarker) コーヒー (katakana: koffie) を (hiragana: lijdend voorwerp marker) 飲 (kanji: drinken) みます (hiragana: beleefd werkwoordeindiging).

Geletterdheid vereist ~2.000 kanji + beide syllabaria. Japanse kinderen leren hiragana → katakana → kanji over 9 jaar verplichte onderwijs.