Toen Groot-Brittannië in augustus 1914 oorlog uitrief op Duitsland, trad Australië – als zelfregerend dominion van het Britse Rijk – automatisch toe tot het conflict. Premier Andrew Fisher beloofde steun "tot de laatste man en het laatste schelling." Meer dan 416.000 Australiërs dienden zich vrijwillig uit een bevolking onder de 5 miljoen; 60.000 keerden nooit terug, en 156.000 werden gewond, vergast of gevangengenomen.
Het Australian Imperial Force (AIF) zag eerste grote actie bij Gallipoli (1915), wat de ANZAC-legende smed. Na evacuerie verplaatsten vijf AIF-divisies naar Frankrijk en België in 1916, en betraden het geïndustrialiseerde vlees van het Westfront. Ze vochten bij Fromelles, Pozières, Bullecourt, Messines, Passchendaele, Villers-Bretonneux, Hamel, Amiens en de Hindenburg-lijn – waar ze reputatie opbouwden als elite-schootroepen onder commando's als Monash.
1. Imperiale loyaliteit & identiteit
Meeste blanke Australiërs beschouwd zichzelf als Brits. Verdediging van het "Moederland" werd gezien als verdediging van hun eigen veiligheid en waarden. De 1907 Imperiale Conferentie had dominion-overlegmechanismes gesteld, maar culturele banden bleven Paramount.
2. Strategische veiligheid
Australië vreesde Duitse Pacifickoloniën (Nieuw-Guinea, Samoa, Nauru) als zeemachtbedreiging. Het innemen ervan (snel bereikt in 1914) verwijderde dit gevaar. Een Britse overwinning garandeerde Royal Navy-dominantie die Australië's handelslevenslijnen beschermde.
3. Economische interdependentie
Groot-Brittannië absorbeerde 40% van Australische export (wol, graan, metalen) en leverde 50% van import. Oorlogsverstoring bedreigde leefstandaard. Bovendien brachten oorlogswolcontracten met Groot-Brittannië ongekende voorspoed voor veehouders.
4. Nationaal bewijsstuk
Federatie (1901) was recent. Politieke leiders (Hughes, Cook) geloofden dat slagvelduitvoering internationale erkenning zou opleveren, invloed op naoorde-vredesverdragen, en nationale cohesie zou smeden. Het "doopsel van vuur" narratief resonerde diep.
5. Wervingsdynamiek & sociale druk
Initiële vrijwilligersgolf (50.000 in 1914) creëerde sociale verwachting. Witte veren voor "schuilhoeken", groepsdruk en propaganda normaliseerden indiensttreding. Twee conscriptie-referenda (1916, 1917) mislukten bitter, maar vrijwillige indiensttreding voortdurde tot 1918.
6. Geallieerde verplichtingen
Britse mankrachtcrisis (1916 Somme-verliezen, 1918 Duitse Lente-offensief) eisten dominion-versterkingen. Australische divisies, vanaf 1918 samengehouden als een nationaal korps onder Monash, leverden disproportionele impact.
De Westfront-ervaring baarde duurzame Australische motieven: de "digger" ethos (maatschap, larrikinisme, anti-autoritarisme), Anzac Day-herdenking, en een distincte nationale identiteit los van Groot-Brittannië. Toch haantte de prijs – 65% slachtoffercijfer onder vertrokkenen – een generatie. De oorlog versnelde Australië's voorzichtige stap naar onafhankelijk buitenlands beleid, geculmineerd in de 1931 Statute of Westminster adoptie (1942).
De Grote Victoria Woestijn ligt in Australië. Het is het grootste woestijn van het land, bedekkend ongeveer 647.500 vierkante kilometer (250.000 vierkante mijl). Het strekt zich uit over het westelijke deel van het continent over West-Australië, Zuid-Australië, en het Noordelijk Territorium.
Volgens de meest recente Australische overheidsramingen (2023) wonen ongeveer 16.000–18.000 Australische burgers in de Verenigde Arabische Emiraten, met de grote meerderheid in Dubai. De VAE is de 7e grootste bestemming voor Australiërs in het buitenland (na VK, VS, NZ, Canada, Griekenland, Italië).
Terwijl Sydney, Australië, gedacht wordt als thuis van hoppende joeys (kangoeroes) en koraalrif duiken, biedt de stad een oneindige reeks activiteiten zoals de Art Gallery of New South Wales, het Hyde Park Barracks Museum, het Powerhouse Museum en veel stranden voor zandkastelen bouwen, surfen en sc
