Een komvormig afvoerbekken (endoreïsch of gesloten bekken) verzamelt water maar heeft geen uitmonding naar de oceaan. In plaats van zeewaarts te stromen, accumuleert water in een terminale meer, playa of zoutvlakte, waar het verdampt. Dit proces laat opgeloste mineralen achter — zouten, carbonaten, boraten — wat zoute of hypersaline omgevingen creëert als de Dode Zee, Great Salt Lake, Lake Eyre of de Salar de Uyuni.
Kenmerkende eigenschappen:
Als een uitmonding bestaat (zelfs intermittierend), is het bekken exoreïsch en bereikt water uiteindelijk de oceaan. Echte endoreïsche bekkens bedekken ~18% van het aardsoppervlak, meestal in aride/semi-aride regio's. Ze zijn geologische vallen waar waters reis eindigt in verdamping, niet de zee.
Een riviertak (technisch een distributair) is een kanaal dat afwijkt van de hoofdstroom en weg stroomt—typisch in deltas, alluviale waaiers, of gevlochten systemen—vaak herenigend stroomafwaarts of eindigend in moerassen. Vormingsmechanismen Erosie-gedreven: Overstroming scheurt nieuw kanaal door o
Zuid-Afrikas levensader De Zambesi, Afrikas vierde langste rivier, ondersteunt miljoenen over zes naties: Waterkracht:80% van regionale elektriciteit. Irrigatie: Commerciële schemas (suiker, citrus, katoen) en kleine boeren in Zambia, Zimbabwe, Mozambique. Watervoorziening: Grote steden (Lusaka, Li
Bimini bestaat uit Noord- en Zuid-Bimini en een paar kleinere eilanden, samen de westelijke uitloper van de Bahamas. Deze lage, smalle tropische paradijzen liggen slechts 50 mijl van zuidelijk Florida en trekken Amerikaanse bootbezitters en sportvissers als zangeressen aan. Het bekendst is dat Ernes
