Een natuurlijk meer is een waterlichaam gevormd door geologische of hydrologische processen zonder menselijke ingryping. Deze meren ontstaan via verschillende mechanismen:
Ontstaan wanneer terugtrekkende gletsjers depressies achterlaten die vullen met smeltwater.
Ontstaan in vulkanische krateren of caldera's na uitbarstingen.
Ontstaan wanneer een rivier een meander afsnijdt, een boogvormig waterlichaam achterlatend.
Ontstaan wanneer zandduinen de afwatering blokkeren, water vangend.
Ontstaan wanneer onderliggende rots oplost of instort, een depressie vormend die water verzamelt.
Natuurlijke meren bestaan wereldwijd, variërend van kleine vijvers tot massive waterlichamen als Lake Superior, Lake Baikal, en Lake Tanganyika. Ze dienen als vitale ecosystemen, biedend habitat, zoetwaterbronnen, en recreatieve mogelijkheden.
In May Swensons gedicht Speaks of Rivers zijn waterlopen geen bloot geografische kenmerken – ze zijn de centrale metafoor voor het bestaan zelf. Het gedicht gebruikt de reis van de rivier van bron tot zee om de menselijke conditie in vijf diepe dimensies af te beelden. 1. De Stroom van het Leven: Re
De opwaartse beweging van water op het strand na het breken van een golf heet swash. Het transporteert water, sediment en puin landwaarts. De terugstroom heet backwash. Swash is een sleutelproces in strandmorfologie, het drijft sedimenttransport en kustlijnevolutie.
Er zijn niet veel scheepssloperijen of schrotplaatsen, dus het afvoeren van een boot kan een gedoe zijn. Fiberglas, een heel gemeenschappelijk materiaal gebruikt in de constructie van boten, is een heel duurzaam en lichtgewicht materiaal. Wanneer het in een vaste, gekatalyseerde staat is – zoals de
