Tower Bridge ontwerp: Gotische huid, industriëel skelet

Anatomie van een icoon

Tower Bridge (1886–1894) is een bascule + hangbrug hybride:

Structuur

• Twee torens: 65 m (213 ft) hoog; staalframe bekleed met Portlandsteen & Cornish graniet (Gotische Revival).
• Centraal veld: 61 m (200 ft) tussen torens; twee bascules (bladen), 1.200 ton elk.
• Bascule mechanisme: Oorspronkelijk hydraulisch (stoom → olie → elektrisch), tillen 83° in 90 sec. Gegengewichten in pijlers.
• Hangvelden: 82 m (270 ft) elk zijde; ketten verankerd in aanlandingen.
• Hoge looppaden: 43 m (141 ft) lang, 44 m (144 ft) boven rivier. Oorspronkelijk voor voetgangers tijdens tillen; nu tentoonstelling + glasvloer.
• Rijbaan: 100 m (328 ft) totaal tussen aanlandingen.

Materialen

11.000 ton staal, 70.000 ton beton, 31M stenen, 22.000 liter verf (herverfd 2008–10).

Architecten/Ingenieurs

Sir Horace Jones (architect), Sir John Wolfe Barry (ingenieur). Jones overleed 1887; Barry voltooide.

Vorm volgt functie — dan wordt het opgedaan voor de kroning.