Waarom Motte-en-Bailey Kastelen Kwetsbaar Waren

Ondanks hun vroege dominantie (10e–12e eeuw), hadden motte-en-bailey kastelen kritieke zwaktes:

1. Brandbaar: Houten palissades, torens, gebouwen brandden gemakkelijk (brandpijlen, Griekse vuur, fakels).
2. Geen Steenen Gordelmur: Palissade bood weinig weerstand tegen rammen, hakken, of mijnen.
3. Enkele Poort: Één toegang = knelpunt; als doorbroken, geen terugval.
4. Onbeschermde Baaien: Vitale structuren (hal, kapel, stal, voorraden) in licht verdedigde binnenplaats.
5. Geen Flankerende Torens: Verdedigers konden aanvallers langs muren/poort niet bekruisen.
6. Kwetsbaar Voor Mijnen: Aardmotte kon ondergraven worden; houten ondersteuningen verbrand om heuvel instorten.
7. Geen Gracht (Meestal): Alleen droge gracht; geen waterbarrière.
8. Kleine Schaal: Beperkte garnizoen, voorraden, water → kon geen lange beleging doorstaan.
9. Rot/Achteruitgang: Hout detereerde in vochtig klimaat; constant herstel nodig.

Vervangen door stenen donjons, gordelmuren, ronde torens, concentrische ringen, machicoulis, grachten, poortgebouwen—geëvolueerd om belegartillerie en mijnen te counteren.