Meer dan driekwart van de wereld rijdt rechts. In de Verenigde Staten wordt rechtsrijden al sinds de vroege koloniale dagen gepraktiseerd, maar werd pas een standaard na de populariteit van de Ford Model T. Veel theorieën bestaan over waarom Amerikanen rechts rijden, en onder hen (zoals bij meeste dingen in de Amerikaanse geschiedenis), zijn de Britten en de Fransen betrokken.
De Britten zijn altijd linkshandig geweest. De eerste vorm van rijden, teruggaand tot de oudheid, was die van strijdwagentje of paardentrekkar. In Romeinse tijden bleven karren links. Deze traditie werd doorgevoerd tot de Middeleeuwen, aangezien linksrijden veel praktischer was in een gewelddadige feudale samenleving; een aanval op de weg was best aan te pakken vanaf rechts omdat de bestuurder beter gepositioneerd was om snel zijn zwaard te trekken. Deze praktijk was gemeengoed in middeleeuws Europa, totdat het door de Fransen werd veranderd. Tijdens de Franse Revolutie, in een poging om alles op zijn antiteese te keren, werden de rijwetten gewijzigd in "blijf rechts." Napoleon adopteerde de rechtshandregel snel als wet om twee redenen - een demonstratie van absolute macht in zelfs de kleinste details, en het enkele feit dat de keizer linkshandig was - volgens Ed Wright's "A Left Handed History of the World."
De Wereldoorlogen waren een mijlpaal in de Engels-Franse diplomatie, aangezien de twee naties historisch aangeboren rivalen zijn. Tijdens Napoleon's heerschappij werd de rechtshandregel opgelegd aan de veroverde landen van het rijk, zo niet om andere reden dan om de Fransen te opponeren, bleven de Britten links rijden in verzet tegen het Napoleonijnse Rijk. Andere landen die het volgende deden waren Portugal (hoewel het in 1920 naar rechts schakelde) en het Oostenrijks-Hongaarse Rijk. Vandaag de dag is de rijrichting nog steeds een onderscheidend trotsfactor tussen de Britten en Fransen.
Uiteindelijk was het rijden aan de "tegengestelde kant" van de weg een vorm van verzet, een verzet niet ongelijke die van een kind dat door zijn moeder verteld wordt om iets niet te doen, het toch doet voor de reactie. Diegenen die Napoleon tegenstonden, stonden zijn rijregels tegen, dus om een groter arsenaal van "linkshandigen" of "rechtshandigen" te bouwen, werden de rijregels verspreid naar bezette koloniën. De Verenigde Staten adopteerden rechtsrijden pas tijdens de Revolutie als vorm van verzet tegen Britse manieren. Volgens James Joyner op outsidethebeltway.com, wordt hetzelfde patroon getoond door de koloniale wereldgeschiedenis - de kolonisatoren trotseren door hun wetten te trotseren.
De daadwerkelijke gestandaardiseerde wet van rijrichtingen trad niet in de Verenigde Staten tot de vroege 20e eeuw met de popularisering van Ford-auto's. Ford's massaproduceerde voertuigen werden gemaakt met de bediening aan de linkerkant van de auto, waardoor de auto alleen geschikt was voor rechtsrijden. Omdat vroege Ford de markt controleerde, werd de rechtsrijregel standaard. Een groot deel van de wereld adopteerde de rechtsstandaard - een groot deel van de wereld exclusief Brittannië, Australië, India en een paar van Britannië's andere voormalige koloniën.
Sommigen speculeren dat rechtsrijden representatief is voor het christendom aangezien de rechterkant van het lichaam de zuivere kant is (hoewel het hart links zit) en daardoor christelijke naties rechts rijden. Deze verklaring houdt heel weinig water, echter, want Groot-Brittannië is traditioneel christelijk. Er is geen basis voor het impliceren dat Australiers moreel gesehen meer sinistre zijn dan Canadezen omdat ze links rijden.
Telford-verhardingen Telford begon zijn werk door de fundering van de weg te verhogen om water af te voeren en bouwde wegen op relatief platte hellingen. Hij legde zijn wegen in drie lagen, waardoor zijn weg ongeveer 45 cm diep was. De onderlaag bestond uit grote stenen van ongeveer 10 cm breed en 1
Een goede bestuurder weet hoe hij zich aanpast aan de rijomgeving, of hij nu een klein of groot voertuig bestuurd. De rijomgeving kan verwijzen naar de wegcondities, weersomstandigheden, licht, verkeer en andere relevante factoren. Ongevallen zijn veelvoorkomend op plekken waar veel voertuigen op de
Wegmarkeringen betekenen verschillende dingen in verschillende landen, maar hun doel is duidelijk: verkeersactiviteiten op zo veilig en efficiënt mogelijke manier te leiden. Let op kleuren en vormen om de betekenis van een bepaalde wegmarkering te ontrafelen, en zorg dat je alle relevante wegmarkeri
