Het beklimmen van Mount St. Helens is een benchmark-ervaring voor inwoners van de Pacific Northwest en bezoekers. Hoewel de route 4.500 voet stijgt in minder dan vijf mijl, vereist het in de zomer en vroege herfst geen speciale vaardigheden of uitrusting. Deze halfdagse hike is geschikt voor iedereen met een matige conditie en een avontuurlijke geest. De volgende tips leiden je door de bureaucratie, de route en helemaal tot de 8.365-voet top van een actieve vulkaan.
Reserveer je verlof online bij het Mount St. Helens Institute voor de Ptarmigan Trail #216A vanaf de Climber's Bivouac. Verlof is beperkt tot 100 per dag in de zomer, met weekenden maanden van tevoren volgeboekt. De kosten zijn $22 per verlof. Print je bevestiging en toon het bij het ophalen van je verlof voor je hike.
Plan vooruit. Doe een paar oefenhikes in je omgeving van vijf mijl of meer. Controleer de weersomstandigheden in de dagen voor je beklimming. Bezoek de US Forest Service Mount St. Helens webpagina voor updates over vulkanische activiteit. Beslis of je kamp op de trailhead of de ochtend van je hike aankomt. Het is het beste om zo vroeg mogelijk de trail op te treden om je genoeg tijd te geven - dageraad is niet te vroeg.
Haal je verlof op bij Lone Fir Resort in Cougar, Washington, waar alle beklimmers ook verplicht zijn te registreren door het logboek te tekenen. Als je kampeert op de Climber's Bivouac voor een vroege start, is je verlof beschikbaar een dag van tevoren na 9 uur. Alternatief kun je het de ochtend van je hike ophalen wanneer het resort om 6 uur opent.
Vertrekkend uit de stad Cougar op Highway 503, volg de borden voor de Climber's Bivouac. Sla linksaf op FR 83, en weer links op FR 81/830. Op de trailhead vind je voldoende parkeergelegenheid en zonne-energie toilets, maar geen drinkwater.
De beklimming naar de top kan in drie secties worden verdeeld. In de eerste sectie klim je geleidelijk twee mijl door een baldakjin van oerwoud. Muggen kunnen hier een probleem zijn. Uiteindelijk pas je een zonne-energie toilet, je laatste voor de duur van deze beklimming.
Eenmaal boven de bomengrens, zie je Monitor Ridge slingeren aan de zuidkant van de vulkaan. Je pad op de rug is gemarkeerd door houten cairns die uit de rotsen steken. De beklimming wordt steeds moeilijker als je door een blokkenveld klimt naar een klein weerstation.
Hoewel de derde sectie van de beklimming een lange, zware tocht is door enkeldiepe gruis, lig je in zicht van de kraterrand met spectaculaire uitzichten op Mount Rainier, Mount Adams, Goat Rocks Wilderness, Spirit Lake, en de rokerende krater zelf. Zodra je genoeg foto's hebt gemaakt op de rand, geef je jezelf een "toppiep" en begin de afdaling.
Mount Kenya is een uitgebrande vulkaan op ongeveer 180 kilometer ten noorden van Nairobi, in het oostelijke deel van Afrika. Jarenlang bezoeken duizenden klimmers de berg. Het is de tweede hoogste berg in Afrika, en de top bereikt meer dan 5.100 meter. Vaak zullen klimmers wildlife tegenkomen zoals
Trekken op Mount Kenya zal zien dat je Afrikas tweede hoogste piek verovert. Op 5.199 meter is de trek zeker een uitdaging maar een die voltooid kan worden zonder technische klimeervaring. De reis naar de top laat je een reeks omgevingen ervaren waaronder alpine weiden, exotische vegetatie en scenis
Kilimanjaro is de hoogste piek op het Afrikaanse continent en trekt duizenden mensen elk jaar die willen proberen de top te bereiken. In tegenstelling tot een piek als Mount Everest, die klimmers vereist om technische bergklimexperie en uitrusting te hebben, kan Kilimanjaro worden opgewandeld, hoewe
