De dramatische topografie en maritieme klimaat van Nieuw-Zeeland is gastvrij voor een grote verscheidenheid aan flora, die bloeien in de vulkanische grond en overvoldoende vocht die het biedt. Vanwege haar geografische isolatie, zijn 80 procent van Nieuw-Zeelands inheemse plantensoorten endemisch, volgens het New Zealand Department of Conservation.
Koolbomen (Cordyline australis) worden gevonden in moerassige gebieden en boerderijgrond doorheen beide grote eilanden van Nieuw-Zeeland. Hoewel ze 18 meter hoog kunnen worden, zijn de meeste bomen aanzienlijk kleiner door een recente blight. Ze lijken op palmbomen met een enkele rechtopstaande stam en tuften van zwaardvormige bladeren, maar ze zijn een geheel apart geslacht. In het vroege zomer, duiken grote, geurige bloeispijken op die later omzetten in kleine blauwe bessen. "Ti kouka" genoemd door de inheemse Maori, werd koolboom wijd gebruikt door zowel de inheemse als koloniale bewoners van de eilanden voor voedsel, brandstof en geneesmiddelen.
De oude kauri (Agathis australis) is onder de grootste en langst levende boomsoorten ter wereld. Ze bereiken hoogtes van 49 meter met een omtrek van 13,5 meter en hebben een gemiddelde levensduur van 600 jaar. Het is een coniferen soort met donkergrijs bast dat een zilveren glans heeft, kleine eivormige bladeren en dicht geschaalde zapfen. Kauribossen bedekten ooit een groot deel van Nieuw-Zeeland, maar exploitatie voor hout heeft een groot deel van de oude bossen vernield.
Gevonden in alpine velden op het Zuidereiland, is de Mount Cook boterbloem (Ranunculus lyallii) de grootste soort ranunculus ter wereld, staand 90 centimeter hoog. Het groeit typisch boven de 600 meter, hoewel het wijd gekweekt wordt in tuinen doorheen het land. Bekend om haar open, witbloemige bloemen en ronde, glanzende bladeren, is Mount Cook boterbloem een aantrekkelijke kruidachtige meerjarige plant die bloeit van late lente tot middenzomer.
Kaka-snavel (Clianthus puniceus) is een soort peulvruchtige, houtachtige struik endemisch in Nieuw-Zeeland. Het is een kleine soort, groeiend tussen 60 en 90 centimeter hoog met kleine, gracieuze bladeren gerangschikt langs draadachtige stengels. In de lente produceert het grote trossen van koraalrode bloemen die lijken op de snavel van een inheemse papegaaisoort, de kaka. Natuurlijke pigmentmutaties produceren soms bloemen die roomwit of paarsachtig zijn. Ze reageren goed op kwekerij, alsook op thuisvermeerdering.
Vaak Nieuw-Zeeland vlas genoemd, is harakeke (Phormium) een gemeenschappelijke meerjarige plant wijd gekweekt in tuinen over de hele wereld. De dikke, zwaardvormige bladeren hebben een rechtopstaande gewoonte en komen in een diverse palet van kleuren, van gestreepte of gevarieerde typen tot massief groen, bordeauxrood of bruin. Over het algemeen gekweekt voor hun bladwerk, biedt harakeke ook hoge bloemstelen met buisvormige rode bloemen in late lente. De bloemen zijn aantrekkelijk voor bestuivende vogels en bijen.
Thuisbasis van het land eerste commerciële skibaan, is Queenstown een van Nieuw-Zeelands meest pittoreske steden en een mekka voor natuurliefhebbers. De stad ligt aan de rand van het kristalheldere Lake Wakatipu met de zaagtandpiek van de Remarkables bergketen als dramatische achtergrond. Dutzenden
Nieuw-Zeeland telt 2.350 inheemse planten, waarvan 85 procent nergens anders op aarde voorkomt. Ongeveer 180 van deze planten zijn bedroht met uitsterven. Met 75 procent van de inheemse bossen van het land gekapt voor landbouw en veeteelt, zijn nog veel meer inheemse planten in afname. Hoewel de Nie
Ingesloten tussen bergen aan de oever van Lake Wakatipu, ligt Queenstown aan het uiteinde van het Zuidereiland van Nieuw-Zeeland. Een populair bestemming voor ski- en avontuurtoeristen, biedt deze afgelegen resortstad ook indrukwekkende mogelijkheden voor visliefhebbers. Panoramische gezichten en on
