Typen Antarctische Zeehonden

Gelegen aan de meest zuidelijke top van de wereld, is Antarctica de koudste, droogste plek op aarde. Slechts een paar zoogdiersoorten leven er, waarvan de meerderheid zeehonden zijn. Zes soorten zeehonden leven in Antarctica, of op de ijspakket of in de omringende wateren. Hoogst gespecialiseerd voor de harde omgeving, vormen deze soorten de overgrote meerderheid van de wereldwijde zeehondenpopulatie, volgens Marianne Riedman, auteur van "The Pinnipeds: Seals, Sea Lions, and Walruses."

Weddell Zeehonden

Weddell zeehonden (Leptonychotes weddellii) zijn een van de meest voorkomende zeehondensoorten in Antarctica, met meer dan 800.000 exemplaren doorheen de regio, volgens Reidman. Ze zijn grote dieren, bereikend 2,7 meter in lengte en wegen zoveel als 590 kilogram. Mannetjes en vrouwtjes zijn ruwweg dezelfde met lichte uiterlijke fysieke verschillen. Vrouwtjes hebben een iets verlengde nek en een meer gestroomlijnd gezicht vergeleken met hun mannelijke tegenhangers. Beide geslachten zijn bedekt met dik, gevlekte vacht die donker van kleur is, met een bleke plek op de buik. In tegenstelling tot andere zeehondensoorten in Antarctica, prefereren Weddell zeehonden om te leven op oeverijspakketten in plaats van op drijvende ijsbergen.

Zuidelijke Zeeleeuwen

Ondanks gejaagd tot bijna uitsterving in de negentiende eeuw, hebben zuidelijke zeeleeuwen (Mirounga leonina) zich hersteld. Mannetjes kunnen 4,5 meter lang worden en zoveel als 5.000 kilogram wegen en vrouwtjes maximaal 3 meter in lengte en 900 kilogram, aldus Riedman. Doorgaans donkergrijsbruin van kleur, worden zuidelijke zeeleeuwen jetzwart geboren en bereiken hun volwassen kleur over verschillende jaren. Ze zijn kundige duikers, soms zo lang als 20 minuten onder water, op jacht naar inktvis.

Luipaard Zeehonden

Luipaard zeehonden (Hydrurga leptonyx) zijn de op een na grootste zeehondensoort in de Antarctica, volgens bioloog Hadoram Shirihai, in zijn boek "The Complete Guide to Antarctic Wildlife: Birds and Marine Mammals of the Antarctic Continent and the Southern Ocean." Benoemd naar haar vlekken vacht, werden luipaard zeehonden ooit uitgebreid gejaagd voor hun vacht. Ze zijn de meest aquatische zeehonden in de regio, doorbrengend de meerderheid van hun tijd in het water. Hoewel ze krill jagen, wat ze verzamelen met gespecialiseerde, strak samenpassende kiestanden, is hun favoriete prooi pinguïns en kleinere zeehonden. Ze zijn meestal enzame, alleen bijeenkomend om te paren.

Ross Zeehonden

Uitsluitend gevonden op de ijspakketten van Antarctica, zijn Ross zeehonden (Ommatophoca rossii) de kleinste en minst voorkomende pinnipede (betekent "vinpoot") soort in de regio. Ze gemiddeld 1,8 meter in lengte op volwassen leeftijd, met een gewicht tussen 125 en 225 kilogram. Hun vacht is wit bij de geboete, later rijkend tot een donkerbruine kleur, met een bleke buik. Misschien het meest kenmerkende kenmerk van Ross zeehonden zijn hun ogen, die groot zijn in verhouding tot hun gezicht. Weinig is bekend of begrepen over Ross zeehonden, gegeven hun schaarste en schuwheid, maar onderzoekers geloven dat ongeveer 150.000 exemplaren leven op de ijspakketten van Antarctica, stelt Riedman.

Antarctische Pelzrobben

Hoewel ze zeehonden heten, zijn Antarctische pelzrobben (Arctocephalus gazella) in feite nauwer verwant aan zeeleeuwen, stelt Shirihai. Ze verschillen van echte zeehonden in hun fysieke opbouw, wat het hebben van uitwendige oren en sterke voorvinnen omvat. Bijna zwart bij de geboorte, rijpen ze tot een breed palet van kleurvariaties, inclusief donkergrijs, bruin en zelfs blond. Ze voeden zich voornamelijk van krill, consumerend ongeveer één ton per jaar. Na commercieel gejaagd, bijna tot uitsterving, in de negentiende eeuw, bleef alleen een kleine kolonie Antarctische pelzrobben over, maar hun populatie is sindsdien snel hersteld.

Krabeter Zeehonden

De krabeter zeehond (Lobodon carcinophagus) is de talrijkste zeehondensoort in de wereld, tellend meer dan 20 miljoen, aldus Riedman. Ze zijn voornamelijk krill-eters, grote hoeveelheden van de garnalenachtige wezens oogstend door speciaal ontwikkelde, strak samengevoegde tanden. Relatief klein, met een slank lichaamsstructuur, zijn krabeter zeehonden goed aangepast aan snelle, lange afstand zwemmen, alsook snel bewegen over ijspakketten. Ze zijn gemeenschappelijke prooi voor luipaard zeehonden, vanwege hun kleine grootte en niet-agressieve aard.