Het Amazoneregenwoud is het grootste tropische regenwoud ter wereld, het bedekt het merendeel van het noordelijke deel van Zuid-Amerika en strekt zich uit tot Peru, Colombia, Brazilië, Ecuador, Bolivia, Venezuela en de drie Guyanas. Met miljoenen dierensoorten die concurreren in een sterk bevolkte en felle competitieve omgeving, hebben dieren verschillende eigenschappen aangepast voor verdediging en aanval. De giftige dieren in het Amazoneregenwoud scheiden schadelijke, vaak dodelijke, gifstoffen uit om prooi aan te vallen en zich te verdedigen tegen roofdieren.
Talrijke soorten pijlgiftkikkers kunnen doorheen het Amazon worden gevonden. Deze kikkers zijn relatief klein, variërend van 1,25 cm tot 5 cm in lengte, en vertonen tussen soorten een wijd uiteenlopende verscheidenheid aan kleurrijke neonpatronen. Hun heldere kleur is een waarschuwingsteken voor roofdieren van hun giftige aard. Het gif van deze kikkers wordt meestal via de huid uitgescheiden en is niet van nature geproduceerd, maar is eerder een gevolg van het specifieke dieet van de pijlgiftkikker aan insecten. Phyllobates aurotaenia, Phyllobates bicolor en Phyllobates terribilis – de meest giftige van deze kikkers – zijn gebruikt door inheemse Colombiaanse stammen om de puntjes van hun pijlen te vergiftigen; vandaar de naam van deze kikkersfamilie.
De Brazilse wandelspin krijgt het eerste deel van zijn naam van zijn ontdekkingsherkomst in Brazilië; de spin is echter ook in andere delen van Amazonië en Centraal-Amerika gevonden. De titel "wandelend" vertegenwoordigt haar jachtinstincten, de junglevloer afstrooiend voor prooi in plaats van te wachten in een web als de meeste spinnen. De hoogst agressieve spin heeft een groot, behaard lichaam met een potenspan die tot 12,5 cm (5 inch) kan reiken en grote, helder rode tandjes die een uiterst krachtig gif afscheiden. Hoewel het voornamelijk op insecten, kleine reptielen en knaagdieren praat, kan het gif van de Brazilse wandelspin dodelijk zijn voor mensen; inderdaad, deze spinnen worden gerapporteerd meer mensen te hebben gebeten dan welke andere spinnensoort ook.
Twee hoofdfamilies van giftige slangen die doorheen Amazonië kunnen worden gevonden, zijn adderachtigen (vipers) en elapiden (elapids).
Adderachtigen (vipers) worden gekenmerkt door scharnierende tandjes, die lang en intrekbaar zijn, alsook een groot lichaam met een korte staart en een driehoekig gevormde kop. Een van de meest voorkomende adders in de Amazon is de bushmaster, ook bekend als "surucucu" in Brazilië, waar het veelvoorkomend is. Dit is een uiterst giftige, nachtactieve slang met een lichaam dat gemiddeld tussen 1,8 en 2,1 meter (6-7 voet) lang is.
Elapiden zijn vaak slank en dagactief, gekenmerkt door vaste tandjes die permanent rechtop staan. De himeralli is een bekende elapide gevonden in Guyana, met een zwaar lichaam en sterke zwemvaardigheden. Dit slangengif bevat neurotoxines die ademhalingsverlamming en uiteindelijke verstikking veroorzaken.
Belize, aan de Caribische kust van Centraal-Amerika, is een klein land van minder dan 23.000 km². Groot deel van het oorspronkelijke bos is intact, biedt toevluchtsoord voor diverse flora en fauna. Dieren in de bossen van Belize leven in een habitat met veel vegetatiesoorten en voedselbronnen. Diere
Ranken spelen een belangrijke rol in regenwouden, door voedsel te leveren voor dieren en het plantenkap op te vullen. De meeste ranken beginnen op de bosbodem als kleine struiken en wenden zich omhoog, gebruikmakend van bomen als steun, om zonlicht boven het regenwoudkap te bereiken. Regenwoudranken
Minder dan 6 procent van de aardse landoppervlakte wordt bezet door regenwouden, toch gedijen 50 procent van de aardse diersoorten in de tropische regenwouden gevonden in Centraal-Amerika, Afrika en Indo-Maleisië, rapporteert BluePlanetBiomes.org. De hoge bomen die die regios domineren, creëren duid
