Kaartmaken, of kartografie, is een studievakgebied gewijd aan de visuele weergave van geografische en politieke informatie. Kartografen gebruiken grondniveau-observatie, satellietfotografie, geometrie en oriëntatievaardigheden om informatieve, nuttige kaarten te creëren. Een gegeven kaart heeft meestal een duidelijk doel om helderheid te verbeteren. Bijvoorbeeld, een politieke kaart geeft informatie over gebieden, hun namen en affiliaties. Een topografische kaart presenteert landvormen en elevaties. De reden dat een kaartmaker het doel van een kaart expliciet definieert, is om overbevolking van de afbeelding te voorkomen, wat resulteert in verminderde begrijpelijkheid voor de lezer. Beschikbare bronnen en het doel van de kaart dicteren de methoden voor kaartmaken.
Kaartmakers, ook wel kartografen genoemd, maken kaarten met specifieke doeleinden om nauwkeurigheid en helderheid te waarborgen. Doeleinden omvatten de weergave van natuurlijke landvormen voor topografische kaarten, politieke grenzen en toponiemen voor politieke kaarten, en wegwegen en routes voor wegkaarten. Kaartmakers maken ook specifieke kaarten om fenomena te vertegenwoordigen zoals bevolking of klimaat. Het doel van de kaart dicteert welke elementen van een regio de kaartmaker grafisch zal vertegenwoordigen op het eindproduct. Dit bepaalt op zijn beurt welke specifieke informatie de kaartmaker nodig heeft om de kaart te voltooien.
Een kaartmaker vertegenwoordigt een kaart meestal op een vlak oppervlak. Zelfs globes, die nauwkeuriger lijken op de vorm van de aarde, gebruiken bepaalde conventies die niet precies geschaalde informatie presenteren. De projectie is de manier waarop kaartmakers kartografische informatie modificeren of vereffenen om de creatie van de kaart te vergemakkelijken. Kaartmakers gebruiken verschillende projectiemethoden afhankelijk van het doel van de kaart. Dutzenden typen projecties bestaan, elk met verschillende kwaliteiten. Kaartmakers gebruiken vaak een vlakke, rechthoekige projectie voor wegkaarten voor de gemak van het schalen van mijlen. Verscheidene veelgebruikte projecties omvatten de Mercator-projectie, de Mill Cilindrische projectie en de Gall-Peters-projectie. Een orthografische projectie vertegenwoordigt een gesimuleerde bol op een vlak oppervlak. Dit presenteert de meest accurate informatie over de vormen en maten van details van de planeetoppervlakte, maar leent zich niet voor geschaalde tekening, vanwege de visuele vervorming als resultaat van het perspectief. Een orthografische projectie beperkt ook de hoeveelheid van de aardoppervlakte die getoond wordt.
Kaartmakers gebruiken verschillende gereedschappen om informatie voor hun kaarten te verzamelen. Traditionele gereedschappen omvatten magnetische kompassen, landmeetinstrumenten, telescopen en verrekijkers. Door grondniveau-observaties van deze instrumenten te gebruiken, verzamelen kaartmakers de benodigde data om punten op de kaart te plotten. Op het moment van publicatie gebruiken kaartmakers wereldwijde positionering en satellietfotografie om informatie van boven de aarde te verkrijgen. Sinds de ontwikkeling van vliegtuigen hebben ze ook vliegtuigen en helikopters gebruikt om landvormen vanaf de lucht te fotograferen.
Hoewel het mogelijk is om nauwkeurige kaarten te plotten vanaf lucht- en satellietfoto's, gebruiken kaartmakers ook methoden zoals triangulatie en vlaktafelkartering om hun kaarten te vestigen. Kaartmakers gebruiken primair triangulatie om de exacte locatie van een persoon, gebied of object in relatie tot andere bekende kenmerken te bepalen. De kaartmaker bepaalt de afstand en richting van ten minste drie objecten vanaf een enkele locatie en trekt lijnen door de objecten om een snijpunt te vinden. Deze snijpunt markeert een exacte enkele locatie. Voor vlaktafeltekeningen begint de kaartmaker vanaf een enkele bekende locatie en gebruikt observatie om nabijgelegen punten te plotten. Op het moment van publicatie maken kaartmakers ook gebruik van Geografische Informatiesystemen, of GIS, wat een netwerk is van computers, organisaties en individuen die samenwerken om geografische informatie te verzamelen, analyseren en weer te geven. Dit stelt de kaartmaker in staat om informatie uit een breed bereik van bronnen te synthetiseren en elk aspect afzonderlijk te hanteren. Dit contrasteert met oudere kaartmakerstradities, waarbij de kaart zelf zowel de weergave als de data was.
Managua is een hoofdstad in overgang. De trots toont haar Latijns-Amerikaanse erfgoed, maar is langzaam in het markten van zichzelf als een elite toeristische bestemming. Het heeft een handvol musea, parken en monumenten, maar de stad richt zich voornamelijk op zakelijke reizigers die de struikelend
Kenmerken Volgens Dr. Manuel Aguilar-Moreno bouwden de Azteken piramide-tempels ter facilitie van hun godsdienst. Er zijn verschillende typen piramides, zoals tweetrappen-piramides (bijv. de Grote Tempel van Tenochtitlán) en ronde piramides. Identificatie Ronde piramides waren gewijd aan de windgod
Al duizenden jaren bewoond en historisch bekend om zijn rijke, vruchtbare grond, blijft de Nijl-delta een belangrijke wereldhulpbron. Volgens het World Resources Institute is het een van de meest dichtbevolkte en bebouwde regios op aarde met 40 miljoen inwoners. Geografie De Nijl-delta in Egypte be
