Suriname is een klein land in het noorden van Zuid-Amerika dat grenst aan Guyana, Frans-Guyana en Brazilië. Meer dan 80 procent van Suriname's 163.000 vierkante kilometer wordt bedekt door het Amazoneregenwoud. Hoewel Suriname's bevolking maar 480.000 telt, worden er 15 talen gesproken, waaronder Sranan Tongo (afgeleid van een West-Indische tribale taal), Portugees en de officiële taal, Nederlands.
Menselijke vestiging in Suriname dateert uit 6.000 v.Chr. toen inheemse volken zich in de regenwousten vestigden. De Arowak waren de eerste inwoners van het regenwoud en de grootste stam. Zij werden opgevolgd door de Caribs. Spanjaarden verkenden en vestigden zich in de 16e eeuw in de regio. Suriname werd een Engelse vestiging in de jaren 1650, toen een Nederlandse kolonie in 1667. Suriname kreeg onafhankelijkheid in 1975.
Het Amazoneregenwoud is een van de meest biodiverse omgevingen op aarde. In Suriname's deel van de Amazon brullen hoelaapjes uit de bomen, wilde katten leven op de bosbodem en vogelspinnen bouwen hun webben in de takken. Suriname's 15.500 vierkante kilometer grote Centraal Natuurreservaat werd in 1998 ingesteld om deze diverse natuurlijke omgeving te beschermen. Suriname's kust heeft mangrovezwammen en moerassen, en het Coppename Natuurreservaat is een leefgebied voor lamantijnen en de scharlaken ibis. Galibi Natuurreservaat is de broedplaats van de Ridley-schildpad.
Suriname's tropische regenwoud is niet alleen de thuis van planten en dieren, maar ook van mensen, waaronder de inheemse Trio, Akuri, Wayarekule, Wyana en Warrau stammen. De Carib-sprekende Trio's wonen in de zuidelijke bossen van Suriname in kleine dorpen onder leiding van een granman of hoofdman. Zij gebruiken medicinale planten en sjamanen om ziekten te behandelen, een praktijk die gebruikelijk is onder andere Amerindianen in Suriname. Nakomelingen van de oorspronkelijke bosbewonende Caribs en Arawaks wonen nu in het kustvlaktegebied van Suriname.
Suriname's klimaat is tropisch en gekenmerkt door hoge temperaturen en hoge neerslag. De gemiddelde temperatuur is 27 graden Celsius en de nachtelijke temperatuur daalt zelden onder 24 graden Celsius. Passaatwinden bieden een zekere verlichting van de hitte. Er zijn natte en droge seizoenen, december tot maart is het natte seizoen, maar het regenwoud ziet nauwelijks onderscheid; het is het hele jaar door nat.
Suriname toont een gevarieerde keuken afgeleid van haar multiculturele bevolking. Indonesisch voedsel zoals Goedangan, Bakbana en groenten in pindasaus zijn populair, naast Hindoestaanse dhal, roti platbrood en curries. Surinaamse gerechten worden vaak geserveerd met het landelijke basisvoedsel rijst, en cassave, banaan, zoete aardappel en rode peper.
Suriname, de zelfuitgeroepen 'kloppende hart van de Amazon', volgens Lonely Planet, geeft toeristen het beste van twee werelden: 'een stad [Paramaribo] die vol zit met restaurants, winkels en uitgaansgelegenheden en een ongetemde jungle volledig ver verwijderd van de dingen van de mens.' Toeristische infrastructuur is in Suriname's regenwoud nog grotendeels onontwikkeld, maar bezoekers kunnen gidsde trips naar het binnenland maken die beginnen in de hoofdstad, met verblijf in eco-lodges, tenten en houten lodges. Het Amerindiaanse dorp Palumeu heeft een regenwoudlodge, bereik het via een een-uurs vlucht of een meer extreme acht tot twaalf daagse riviertocht vanaf Albina.
De Savanes regio is een zelden bezochte regio van Togo die grenst aan Ghana, Benin en Burkina Faso. De grootste stad is Sansanné-Mango, met een populatie van ongeveer 40.000 per 2010. Koloniale geschiedenis Tijdens de kolonisatie in de late 1800s, werd Togo een beschermland van Duitsland bekend als
Een van de grootste ingenieursprestaties in de geschiedenis van de mensheid, de Panamakanaal is een scheepsroute die de Stille Oceaan en de Atlantische Oceaan verbindt, en de eeuwenoude route vervangt die schepen om Kaap Hoorn aan de punt van Zuid-Amerika leidde. Al in de eerste helft van de 16e eeu
De Piramide van de Zon is een van de beroemdste piramides van het oude Meso-Amerika, een gebied dat nu deel uitmaakt van Mexico. Toen de piramide in Teotihuacán werd gebouwd, was de stad een van de grootste in Meso-Amerika, met ongeveer 100.000 inwoners. Geschiedenis De Mexicaanse stad Teotihuacán
