Antarctische Vluchten in de Jaren 80 Onthulden het Ozon Gat

NASA's hoogvluchtverkeningsvluchten over Antarctica in de jaren 80 — gebruikmakend van gemodificeerde U-2 en ER-2 vliegtuigen — leverden breekbare ontdekkingen op:

• Het Ozon Gat: Bevestigde catastrofale voorjaars ozonafname, linkend het aan door mensen gemaakte CFC's.
• Pool Stratospherische Wolken (PSCs): Waarneming van salpeterzuur/water/ijs wolken die ozon-vernietigende reacties katalyseren.
• Stratosferische Dynamiek: In kaart gebracht de poolvirwent die Antarctische lucht isoleert, de chemie mogelijk makend.
• Atmosferische Samenstelling: Gemeten sporgassen, aerosolen, en waterdamp in situ.
• Modelvalidatie: Leverde referentiegegevens voor klimaat- en chemie-modellen.

Deze bevindingen stimuleerden direct het Montrealprotocol van 1987, wellicht het meest succesvolle milieuvierdragen ooit. De vluchten keerden een theoretische dreiging om in een waargenomen crisis, galvaniserend wereldwijde actie.