Vroege Europese vestigingsgangers in Noord-Amerika (jaren 1600–1700) moesten brutale uitdagingen aan:
Toch aanpasteerden ze: leerden inheemse gewassen (maïs, bonen, pompoen), vormden milities, bouwden gemeenschappen, creëerden lokaal bestuur. Overleving smed distincte regionale culturen.
De Lewis en Clark Expeditie (1804-1806) bereikte de Grand Canyon niet. Hun route lag ver ten noorden. Expeditie Route Heenreis (1804-1805): St. Louis → Missouri Rivier → Mandan Dorpen (ND) → Montana (Maris Rivier, Great Falls) → Rocky Mountains (Lemhi Pass) → Clearwater/Snake/Columbia Rivieren → St
De Griekse Donkere Eeuwen (ca. 1100–800 v.Chr.) zagen wijdverspreide migratie door: Oproer: Oorlogen, invasies, economische instorting maakten gesette leven onzeker. Klimaatverandering: Droogere omstandigheden verminderden landbouwvatbaarheid, dwendelend mensen naar gunstigere gebieden. Nieuwe kans
Het klimaat dat vroege homininen (2 miljoen–100.000 jaar geleden) ervoeren, was alles behalve stabiel. Het oscilleerde hevig tussen glaciale en interglaciale cycli, wat aanpassing, migratie, en innovatie dwing. De Glaciaal-Interglaciaal Puls Gedreven door Milankovitch cycli (baanaexcentriciteit, ash