De London Underground is vandaag even kenmerkend voor de hoofdstad als Big Ben of het London Eye. Hoewel het extreem druk kan zijn (vooral tijdens piekuren), vaak vertragingen heeft en onderhoudswerken in het weekend veel lijnen stilleggen, is er bij ritte tijden geen snellere manier om door de stad te reizen.
In 1843 opende de Thames Tunnel, de allereerste tunnel die met succes onder een rivier liep. Gebouwd door Sir Marc Brunel en zijn zoon Isambard, baande het de weg voor de Underground en werd jaren later zelfs onderdeel van de route van de East London Line. De ondergrondse werd bedacht als manier om de hoofdtrainstations van Paddington, Euston en King's Cross te verbinden, aangezien spoorwegmaatschappijen werden gewaarschuwd dat ze geen stations in het drukke centrum van Londen mochten bouwen.
Uitgravingen voor de eerste Underground tunnel begonnen in 1860, waardoor duizenden van Londens armere inwoners ontlokt werden. De Metropolitan Line was de eerste lijn die in 1863 opende, verbindend Paddington in het westen met Farringdon in het oosten. Het werd gebouwd met de "cut and cover"-methode, waarbij straten opgegraven werden, sporen gelegd en daarna bedekt met een met stenen uitgekleed tunnel. Deze methode was hoogst problematisch en creëerde congestie. Ondanks dit was de Metropolitan Line enorm succesvol, waardoor Londens minder welvarende bewoners verder van hun werk konden wonen in grotere en betaalbaardere huizen.
De volgende twee lijnen die in bouw gingen, waren de District en Circle Lines. Helaas werden deze door twee rivaliserende bedrijven gebouwd die weigerden te coördineren, vandaar dat er voor bepaalde bestemmingen twee stations zijn (Edgware Road, Hammersmith). Het feit dat de Underground met particuliere investeringen werd gebouwd en met weinig communicatie tussen bedrijven, verklaart deels waarom er ongeveer 40 stations in Londen in onbruik vielen kort na bouw, omdat ze zonder echte noodzaak werden opgericht.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog boden de Underground tunnels schuilplaats aan duizenden tijdens luchtalarm, evenals een middelen voor velen om naar het platteland te vluchten. De schiere hoeveelheid mensen die ondergronds slapen, zorgde ervoor dat bepaalde stations begingen met avondlessen, bibliotheken en zelfs muzikaal entertainment.
Dankzij vooruitgang in tunnelbouw, werden de City & South London en Charing Cross, Euston en Hampstead (nu allemaal onderdeel van de Northern Line), Waterloo & City, Central, Bakerloo en Piccadilly lijnen allemaal in korte opvolging voor 1907 gebouwd. Slechts twee andere lijnen zijn sindsdien gebouwd: de Victoria en Jubilee lijnen, waarbij de laatste aanzienlijk uitgebreid werd in 2000. Vandaag zijn 275 stations open, die ongeveer 3 miljoen passagiers per dag bedienen.
Tamborine Mountain is een 518 meter hoge piek in de Scenic Rim van zuidoost Queensland, Australië. De berg ligt ongeveer 50 kilometer van de beroemde Gold Coast, en zijn rijk flora heeft hem de bijnaam The Green Behind The Gold opgeleverd. Geologische Geschiedenis Tamborine Mountain werd gecreëerd
Londen is de hoofdstad van Engeland. Als grootste metropolitane regio in het VK, biedt Londen spannende avondattracties voor elke smaak. U kunt een van de populaire musicals in de West End zien, een avond genieten in de London Zoological Gardens, of uit eten in een van de vele uitstekende restaurant
Van Big Ben en Buckingham Palace tot de London Eye en St. Pauls Cathedral, zijn veel van Londons beroemde landmarks s nachts verlicht, wat zorgt voor een spectaculaire avond-sightseeingtoer. Bus Een populaire manier om Londen s nachts te zien is per dubbeldekkerbus. Verschillende operators organise
