Heb je ooit ingecheckt voor een vlucht bij de ene luchtvaartmaatschappij en daarna een doorreisvlucht genomen met een andere? Het gemak van één ticket, één incheckmoment en bagage die je volgt van de ene naar de andere vlucht komt door een interline-ticket.
Als een passagier meerdere luchtvaartmaatschappijen gebruikt zonder interline-overeenkomst, moet hij zijn bagage op de overstaphaven ophalen en weer in de rij staan bij de tweede maatschappij voor de aansluitende vlucht.
Voor luchtvaartmaatschappijen bieden interline-overeenkomsten de kans om te partneren en capaciteit uit te breiden. American Airlines kan tickets verkopen van Los Angeles naar Bangkok, ook al vliegt ze niet naar Bangkok. American vliegt naar Tokyo en partners met Japan Air Lines die naar Bangkok vliegt. Klanten kopen één ticket via American, wat de merkloyaliteit behoudt. Tegelijkertijd heeft American misschien niet genoeg verkeer naar Bangkok om de route winstgevend te maken. Door het door te geven aan een andere luchtvaartmaatschappij als JAL, die de stoelen beter kan vullen, bespaart American kosten en biedt meer bestemmingen.
Vandaag is het steeds gebruikelijker om codeshare-vluchten te zien waar één vlucht twee of meer luchtvaartmaatschappij-namen en vluchtnummers heeft. Bijvoorbeeld door Star Alliance – een groep luchtvaartmaatschappijen die mijlprogramma's delen en via een multilaterale interline-overeenkomst partneren – kan een United Airlines-vlucht ook gelabeld zijn met vluchtnummers van US Airways en Lufthansa. Voor codesharing is een interline-overeenkomst noodzakelijk, maar een interline-overeenkomst betekent niet per se dat de deelnemende maatschappijen codesharen.
De afgelopen twee decennia zijn veel luchtvaartmaatschappijen multilaterale interline-overeenkomsten aangegaan. Sommige worden vermarkt als Star Alliance, One World en Sky Team. Deze partnerschappen staan de deelnemende maatschappijen toe om samen te werken om meer bestemmingen aan te bieden, terwijl ze zich richten op hun kernbusiness. Bijvoorbeeld: Star Alliance omvat United, Lufthansa, Singapore Airlines en anderen. Een United frequent flyer kan een multi-destinatie reis boeken via United: New York-Parijs, Parijs-Istanbul, Istanbul-Singapore, Singapore-New York. De klant koopt één geticket itinerair waarin alle drie de maatschappijen worden gebruikt, spaart alle mijlen op zijn United Mileage Plus-account, en bagage wordt tussen maatschappijen overgedragen tijdens overstappen. Multilaterale interline-overeenkomsten zijn niet beperkt tot allianties; luchtvaartmaatschappijen kunnen deelingen hebben zonder ze onder een partnerschapsnaam te vermarkten.
In veel gevallen hebben concurrerende luchtvaartmaatschappijen interline-overeenkomsten. American Airlines en United Airlines concurreren op de meeste routes, maar hebben toch interline-overeenkomsten. Dit stelt ze in staat om passagiers over te dragen bij geannuleerde vluchten of vertragingen, en bagage via de andere maatschappij te sturen als een passagier zijn bagage voor is. In noodgevallen, rampen of om een passagier te helpen met de laatste beschikbare zitplaatsen, zijn deze overeenkomsten zeer nuttig.
Meerdere luchtvaartmaatschappijen verbinden de Hawaï-eilanden met steden in de VS, Australië, Canada, Nieuw-Zeeland en de Aziatisch-Pazifieke regio. Binnenlandse en internationale carriers bieden nonstop vluchten naar Honolulu, Maui en andere eilanden. Per 2011 bedienen vijf vliegvelden op de eiland
Voor veel Amerikanen is vliegen van de ene plek naar de andere, vooral wanneer deze plaatsen gescheiden zijn door lange afstanden, vanzelfsprekend. Echter, anderen die bang zijn voor vliegen, die niet verder dan een paar uur met de hoeven te reizen of die ver van een luchthaven wonen, kunnen overweg
Voordat computers veel alledaagse taken makkelijker maakten. En voordat het internet de wereld aan onze vingertoppen legde, vereiste vliegen met commerciële luchtvaartmaatschappijen een meervoudig papieren ticket. Nu, in plaats van een meervoudig ticket, zijn e-tickets, of elektronische tickets, all
