Er bestaan geen actieve gletsjers in Yellowstone Nationaal Park vandaag. De laatste gletsjers smolten ~15.000 jaar geleden (Pinedale-glaciaite). Toch is het park een leerboek van glaciale landvormen:
Yellowstone's gemiddelde hoogte (2.400 m) en breedtegraad (44°N) liggen onder de moderne evenwichtslijnaltitude voor gletsjerformatie in dit continentale klimaat. Nabijgelegen rijen (Wind River, Teton, Beartooth) herbergen nog kleine gletsjers.
Sommige hoge, beschaduwde cirkussen behouden het jaar door sneeuw (bijv. noord-oostflank Mount Washburn). Dit zijn eeuwige sneeuwvelden—geen gletsjers, omdat ze onvoldoende massa/stroom hebben.
Regionale opwarming vermindert sneeuwhoeveelheid, versnelt smelt. Als afkoeling plaatsvond, konden cirkusgletsjers zich reformeren—maar huidige traject is tegenovergesteld.
Yellowstone's glaciale verleden is geschreven in zijn topografie. Het ijs is verdwenen, maar de architectuur blijft.
Wetenschappelijk onderzoek: Glaciologie, klimaat, geologie, atmosfeerwetenschap, biologie, astrofysica op multinationale stations. Atmosferische & klimaatmonitoring: Broeikasgassen, aerosolen, ijskernen voor paleoklimatdata. Glaciologie & ijsstudies: IJskapdynamica, zeespiegelbijdrage. Mariene biolo
Mount Everest is geen enkele ladder naar de top – het is een complex bergmassief met meer dan 30 geïdentificeerde klimroutes, elk met zijn eigen geschiedenis, moeilijkheidsgraad en aantrekkingskracht. Ze vallen breed in twee benaderingen: de zuidelijke flank (Nepal) en de noordelijke flank (Tibet/Ch
Mont Blanc (4.807m / 15.774 ft), de hoogste piek in de Alpen en West-Europa, trekt jaarlijks meer dan 20.000 topaantredingen aan. Hoewel het technisch een wandelroute is naar Himalaya standaarden (geen technisch klimmen op de normale Gouter Route), is het absoluut geen veilige wandeling. De berg eis
