Siberië's reputatie voor extreme kou is verdiend. Hier zijn de cijfers achter de legende:
Veel van Siberië rust op permafrost — grond bevroren voor twee of meer opeenvolgende jaren — honderden meters dik op plaatsen. Het belemmert drainage, creëert enorme moerassen, meren en zwampen.
Ver van matigende oceanen, ziet Siberië enorme seizoenswisselingen. Winters zijn wreed koud (okt–apr), maar zomers kunnen verrassend warm zijn, soms boven 30°C (86°F).
Het extreme klimaat concentreert de dunne bevolking in het zuiden, waar condities marginaal gastvrijder zijn.
Inwoners overleven met gespecialiseerde geïsoleerde kleding, verwarmde woningen en koud-geëngineerd transport — getuigenissen van menselijke vindingrijkheid in een van aardse meest onontginbare omgevingen.
Beklimmers hebben doorgaans 4.000‑5.000 kcal per dag nodig op Everest. Exacte behoeften variëren met lichaamsgewicht, metabolisme, hoogte, weer, en inspanningsniveau. Hoogte-metabolisme en koude stress verhogen energiebehoefte dramatisch.
Milieu: Onaangetast ecosysteem; unieke extremofielen; chemische besmetting (cyanide, kwik, zuur mijnbouwafwatering) onomkeerbaar in bevrorene, lage-microbiële-activiteit omstandigheden. Afvalrotshopen zouden millennia voortduren. Klimaat: Energie-intensieve operaties zouden fossiele brandstoffen ver
Italiës winterklimaat varieert scherp per breedtegraad: Noord (Continentaal): Koude, sneeuwrijke winters. Milaan gemiddelde januari temp: 1°C (34°F). Zuid & Eilanden (Mediterraan): Milde, regenachtige winters. Rome gemiddelde januari temp: 7°C (45°F). Over het algemeen zijn Italiaanse winters zach
