Leg uit hoe het zoutgehalte van water in de poolgebieden zeer seizoensgebonden is?

In de poolgebieden (Noordpoolgebied en Antarctisch gebied) varieert het zoutgehalte van water inderdaad per seizoen, voornamelijk als gevolg van de processen van zee-ijsvorming en smelten.

1. Winter (zee-ijsvorming):

- Tijdens de wintermaanden daalt de temperatuur in de poolgebieden aanzienlijk, waardoor het zeewater bevriest en zee-ijs vormt.

- Als het zeewater bevriest, wordt het zout uit de ijskristallen verwijderd en blijft het in het resterende vloeibare water achter. Dit geconcentreerde vloeibare water onder het zee-ijs heeft een hoger zoutgehalte dan het omringende zeewater.

- De vorming van zee-ijs leidt tot een algehele toename van het zoutgehalte van het water in de poolgebieden.

2. Lente en zomer (zee-ijs smelten):

- Naarmate de lente en de zomer dichterbij komen, stijgen de temperaturen en begint het zee-ijs te smelten. Door dit proces komt het zeer zoute water dat onder het ijs vastzit, weer in de oceaan terecht.

- Het smeltende ijs verdunt het omringende zeewater, waardoor het zoutgehalte afneemt.

- Als gevolg hiervan neemt het algehele zoutgehalte van het water in deze periode af.

3. Herfst (mixen en circuleren):

- Tijdens het herfstseizoen is er een overgangsperiode waarin het resterende zee-ijs smelt en de waterkolom zich begint te mengen.

- Door dit mengproces wordt het minder zoute oppervlaktewater naar diepere lagen gedistribueerd, terwijl dichter, zouter water uit diepere gebieden naar de oppervlakte stijgt.

- Het mengen van watermassa's leidt tot een meer uniforme verdeling van het zoutgehalte over de waterkolom.

De continue cyclus van zee-ijsvorming en smelten gedurende het hele jaar veroorzaakt seizoensvariaties in het zoutgehalte, wat leidt tot hogere zoutniveaus in de winter en lagere zoutniveaus in de lente en zomer in de poolgebieden.