De Boreale Vlakte Ecozone strekt zich over 650.000 km² uit over centraal Canada (Alberta, Saskatchewan, Manitoba) en strekt zich uit naar het noord-centraal VS. Het is een overgangszone tussen het zuidelijke boreale bos en de noordelijke prairie's—plat tot zacht golvend, onderliggend sedimentair gesteente, met een subhumid continentaal klimaat.
Omvang: Noordelijk Alberta, Saskatchewan, Manitoba; voortgezet door heel Canada
Kenmerken: Gesloten kronen naaldbos—zwarte spar, witte spar, jack pine, larix. Ondergroei: veermos, korstmossen, Labrador thee. Bodem: Brunisols, Luvisols, Organisch (veengebieden).
Wild: Eland, bosrentier (bedreigd), grijze wolf, zwarte beer, lynx, sneeuwkonijn, boreale mees, grijze gaai.
Storing: Bestandsvervangende kroonbranden (50–150 jaar cycli), sparrolrups uitbraken.
Omvang: Centraal boreale vlaktes—lagere elevaties, betere bodems, warmer
Kenmerken: Gemengd naald-loofbos: espe, balsampopulier, witte berk gemengd met witte spar, balsamden. Productievere bodems (Grijs Luvisols). Hogere biodiversiteit.
Wild: Witstaarteeland (noordwaarts uitbreidend), wapiti, eland, zwarte beer, visse, marter, pileated specht, ovenvogel.
Menselijke voetafdruk: Landbouw (noordwaartse expansie), bosbouw (kahlhakk met retentie), olie/gas (dichte putten, seismische lijnen).
Omvang: Noordelijke rand—Manitoba's Hudson Bay laaglanden, NW Territoria rand
Kenmerken: Open korstmosbos → toendra. Verkrummelde zwarte spar (krummholz), dwergberk, wilg, zeggen, sphaagnum. Permafrost: discontinue tot continue. Polygonale grond, palsa's.
Wild: Trekrentier (migrerende kuddes), moskusoe (heringeburgerd), ijsbeer (kust), poolvos, wilgptarmigan, sneeuwuil.
Klimaat: Echt subarctisch: <−30°C winters, korte koude zomers, 200–400 mm neerslag.
Omvang: 320.000 km²—werelds grootste moerascomplex (Manitoba, Ontario, Québec)
Kenmerken: Vaste veengebieden (muskeg): opgeworpen ven, lage ven, snaarven. Ondiepe permafrost. Tallooze poelen/meren. Rivieren: Nelson, Hayes, Churchill, Severn. Kustmoerassen, getijdenvlaktes.
Wild: Ijsbeer werpmatten (werelds hoogste dichtheid), beloegas (zomer), sneeuwgans koloniës, oevervogels, bosrentier.
Koolstof: Bergt ~30 Gt koolstof—globaal significant. Kwetsbaar voor permafrost dooi.
De Boreale Vlakte zijn niet uniform—ze zijn een mozaïek van bos, moeras en overgangszones, elk anders reagerend op klimaatverandering en hulpbronontwikkeling.
Stam beschrijft diverse, vaak inheemse, gemeenschappen met verschillende culturen, talen en territoriele banden. Ze wonen op elk continent behalve Antarctica: Afrika Maasai (Kenia/Tanzania) — veehouders Himba (Namibië) — semi-nomadische herders Zoeloe (Zuid-Afrika) — Bantoenatie San (Boesmannen) —
Volgens de bron worden twee Midden-Amerikaanse landen aangehaald als geen kustlijn hebben op zowel de Stille als de Atlantische Oceaan: El Salvador Nicaragua (Opmerking: Geografisch heeft El Salvador een Stille Oceaan kust, en Nicaragua heeft zowel Stille Oceaan als Caraïbische kustlijnen. De uits
De bron noemt meer dan 100 landgrenzenburenparen, bijv.: Afghanistan–Pakistan Canada–Verenigde Staten Frankrijk–Duitsland India–Bangladesh China–Rusland Brazilië–Uruguay Zuid-Afrika–Botswana Saoedi-Arabië–Jemen (Volledige lijst in bron.) Deze paren delen landgrenzen.
