Woestijnbiomen worden geclassificeerd als klimaten die minder dan 50 cm neerslag per jaar ontvangen. Deze aride klimaten kunnen in bijna elk continent op aarde worden gevonden. Woestijnen ervaren vaak extreme temperatuurschuivingen. Hun flora en fauna hebben middelen ontwikkeld om water te bewaren en extreme temperaturen te managen.
Vetplanten, specifiek cactussen, zijn de stereotypische plant waar mensen aan denken wanneer ze nadenken over het woestijnbiome. Zeer weinig voorbeelden van vegetatie bewaren water met de efficiëntie van vetplanten. Ze behouden water door kleine prikken te hebben in plaats van bladeren en fotosynthese vindt plaats in hun groene stammen. Cactusweefsel slaat water op dat tijdens zeldzame regenperiodes wordt geabsorbeerd om te gebruiken in tijden van droogte. Cholla-cactussen zijn vetplanten die veelvuldig in het Zuidwesten van Amerika voorkomen. Ze hebben meerdere segmenten bedekt met korte prikken. Cactussen omvatten ook hogere bomen, zoals de saguaro-cactus, die kan uitgroeien tot 4,5 tot 15 meter.
Vegetatie in het woestijnbiome moest waterbewaringstactieken ontwikkelen om het aride klimaat en extreme temperaturen te overleven. De meeste planten zijn laag aan de grond en bedekt met een dikke cuticula die waterverlies voorkomt. Sommige woestijnplanten worden geclassificeerd als eenjarigen en beginnen en eindigen hun levenscyclus tijdens regenachtige periodes. De meeste planten in het woestijnbiome zijn struiken. Hun laag profiel helpt hen vocht te bewaren. Zoutstruiken zijn veelvoorkomende struikgewassen in woestijnen in Californië. Sommige bomen bloeien ook, maar ze hebben meestal heel kleine of prikkelige bladeren. Een dergelijke boom, de Kruisigingsdoorn gevonden in de Sonora-woestijn, heeft alleen lange prikken die fotosynthese uitvoeren in plaats van echte bladeren.
Reptielen zijn het meest voorkomende dier in het woestijnbiome vanwege hun weerstand tegen droogtes en hitte. De woestijnhitte moedigt koudbloedige fauna aan, zoals hagedissen en slangen. Ze hebben weinig neerslag nodig en kunnen kleine knaagdieren en insecten eten, die overvloedig in de woestijn zijn. Slangen zijn vooral veelvoorkomend in woestijnbiomen. Klapperslangen, vaak gevonden in Noord-Amerikaanse woestijnen, hebben gekoppelde ratels aan het einde van hun staart.
De meeste zoogdieren in het woestijnbiome zijn klein en hebben aanpassingen om hen in aride klimaten te dienen. Volgens het Museum van Paleontologie van de Universiteit van Californië, zijn woestijndieren vaak nachtactief, actief tijdens de koelere nachturen. Ze zijn vaak gravers, zoals kangoeroeratten en konijnen die de hetste deel van de dag verborgen voor de zon doorbrengen. Vanwege de hoge aantallen knaagdieren, zijn roofdieren zoals roofvogels en grijze vossen in de hoge woestijnen succesvolle woestijnoverlevenden.
De Afrikaanse savanne bestaat uit een droge en tropische grasvlakte met een diverse reeks soorten, van gazelle tot jachtluipaard. Vanwege het ongelukkige probleem van wilderei in Afrika, zijn veel diersoorten, waaronder olifanten, bedoeld. Het is illegaal om een olifant in Afrika te doden, maar het
Soedan is het grootste land in Afrika, volgens het Departement van Staat en de grootte laat een grote verscheidenheid aan wildlife toe om te bloeien. Soedanezen kweken inheemse planten voor voedel, terwijl exotische dieren in de weite uitstrekkingen van wilderness ronddwalen. Achtergrond Soedan hee
De woestijnen van Egypte vormen het oostelijkste deel van de Sahara, een van de meest ongastherlijke plekken op aarde. Met weinig vegetatie en weinig waterbronnen hebben dieren in Egyptens woestijnen zich aangepast door overdag uit de zon te blijven. Ze zijn doorgaans klein, wat betekent dat hun lic