De grens overschrijdend tussen Mexico en de Verenigde Staten, bedekt de Sonora Woestijn een oppervlakte van 310.000 vierkante kilometer. Het is een van de minst gastherlijke ecosystemen in Noord-Amerika, met minder dan 250 millimeter neerslag per jaar en temperaturen variërend van wel boven de 38 graden in de zomer tot onder het vriespunt in de winter. Ondanks de harde omstandigheden, leven een grote verscheidenheid aan planten en dieren in de Sonora Woestijn, inclusief veel endemische soorten die nergens anders gevonden worden.
De enige giftige hagedissoort inheems in Noord-Amerika, de Gila monster (Heloderma suspectum), wordt gevonden in de Sonora Woestijn. Het kan 60 centimeter lang worden, met een zwaar lichaam, afgeronde staart en duidelijke oranje en zwarte markeringen. De huid van de Gila monster heeft een uitgesproken bultachtige textuur waarnaar verwezen wordt in de naam van zijn geslacht, Heloderma, wat "gestippelde huid" betekent. De dieet van de hagedissen bestaat uit reptiel- en vogeleieren, maar ze smullen ook aas wanneer beschikbaar. De giftige beet van Gila monsters wordt afgeleverd via gemodificeerde speekselklieren in hun kaak. Hoewel ze giftig zijn, zijn ze extreem langzaam en geen bedreiging voor mensen.
Ringstaarten (Bassariscus astutus) zijn kleine, katachtige zoogdieren gevonden in woestijngebieden doorheen Noord-Amerika. Hoewel ze oppervlakkig op katten lijken, zijn ze verwant met wasberen. Ze zijn nachtactieve, enzame alleseters die ontluikend en zelden gezien worden. Ringstaarten hebben kleine, grijsbruine lichamen en kenmerkende zwart-wit gestreepte sterten die proportioneel lang zijn, met een gemiddelde van 43 centimeter. Een van de meest opvallende kenmerken van het dier zijn zijn grote, paarse ogen, die uitsteken tegen bleek gezichtsmarkeringen.
Algemeen gezien doorheen de Sonora Woestijn, zijn Harris's valken (Parabuteo unicinctus) middelgrote, kastanjekleurige roofvogels die overgangswoestijngebieden en riviercanyons bewoonen. Ze zijn een van de weinige roofvogels die coöperatief in groepen jagen, met twee tot zes vogels die verkennen naar prooi en de prooi delen. De Sonora ondersoort van Harris's valk is fysiek anders dan de rest van de soort, met donkerdere veren en langere staart- en vleugelveren. Ze bereiken hoogtes van 75 centimeter met een bijna 1,2 meter vleugelspanwijdte.
Gevonden in gebieden met overvoldige lente afvoer, is woestijn bol malva (Sphaeralcea ambigua) een gemeenschappelijke wilde bloem van de Sonora Woestijn. De planten zijn halfhoutachtig met een struikachtige, 90 centimeter hoge groei en vlezige, grijsgroene bladeren en stengels. Beginnend in de late lente, bloeit woestijn bol malva in golven doorheen de zomer, producerend open, koraalkleurige bloemen met levendige gele meeldraden.
Ocotillo (Fouquieria splendens) is een ongewone woestijnplant inheems in de Sonora en Chihuahua woestijnen van Noord-Amerika. Doorheen het grootste deel van het jaar lijkt ocotillo op een rechtopstaande configuratie van dode stokken, maar na regen bloeit het explosief, producerend kleine bladeren langs de stengels en 25 centimeter hoge bloembrakten van fel rode bloemen aan de punt van elke tak. Het bladwerk en de bloemen zijn kortlevend maar keren snel terug na neerslag.
De vishoek vat cactus (Ferocactus wislizenii) is gemeenschappelijk doorheen de Sonora Woestijn. Ze zijn genoemd zowel voor hun vatvormige vorm als voor hun doornen, die gebogen zijn en lijken op vishoeken. Ze zijn typisch 60 centimeter breed en tot 1,8 meter hoog, hoewel veel grotere exemplaren waargenomen zijn. Ze zijn dof, aspergegroen met grijsachtige of zilveren doornen. In het vroege zomer, ontduiken gele of roodoranje bloemen rond de kroon van de cactus die begunstigd worden door kolibries en bijen.
Dieren die in de woestijn leven, staan voor unieke uitdagingen gegeven door extreme hoge temperaturen, alsook beperkte voedsel- en watervoorraden. Toch omvatten de dieren die in woestijnen over de hele wereld gedijen een reeks wezens, van kleine insecten tot grote zoogdieren zoals kameelen en de gen
Soedan is het grootste land in Afrika, volgens het Departement van Staat en de grootte laat een grote verscheidenheid aan wildlife toe om te bloeien. Soedanezen kweken inheemse planten voor voedel, terwijl exotische dieren in de weite uitstrekkingen van wilderness ronddwalen. Achtergrond Soedan hee
De woestijnen van Egypte vormen het oostelijkste deel van de Sahara, een van de meest ongastherlijke plekken op aarde. Met weinig vegetatie en weinig waterbronnen hebben dieren in Egyptens woestijnen zich aangepast door overdag uit de zon te blijven. Ze zijn doorgaans klein, wat betekent dat hun lic
