West-Australië's Gibson Desert ligt ten zuiden van de Kreeft van den Capricorn en is nu afgebakend als Gibson Desert Nature Reserve. De woestijn is vernoemd naar de Australische ontdekkingsreiziger Alfred Gibson, die in 1874 stierf tijdens het proberen het van oost naar west te dwarslopen. Het 155.000 vierkante kilometer gebied is berucht hard en moeilijk te overleven. Temperaturen in het gebied variëren van minima van 16 graden Celsius (61 graden Fahrenheit) tot maxima van 39 graden Celsius (102 graden Fahrenheit). Door aanpassing hebben verschillende soorten planten en dieren de Gibson hun huis weten te maken.
De woestijnstruiken bekend als mulga's zijn gerelateerd aan eucalyptusbomen. Als meeste woestijnplanten hebben ze weinig water nodig. Hun levensduur kan 200 tot 300 jaar bereiken als de planten niet gestoord of beschadigd worden. Mulga's hebben zich aangepast aan droge omstandigheden door dikgehuidde, naaldachtige bladeren te ontwikkelen die waterverlies voorkomen. Mulga's kunnen ook hun bladwerk tijdens droge periodes afwerpen om mulch te maken en voedingsstoffen te recyclen. Hoezeer ze ook hard zijn, mulga's scheuten niet gemakkelijk na branden. Mulga's produceren kleine gele bloemen in drie of vier cycli per jaar.
De muisachtige bilby heeft uitgestrekte, gepunte orde. Ze woonden ooit in alle Australische binnenlandse woestijnen, maar nu blijven alleen kleine gemeenschappen over in de Gibson, Tanami en Great Sandy woestijnen. Bilbies graven holen om de hitte van de dag te ontlopen en voedselzoeken 's nachts. Ze hebben zich zo goed aangepast aan weinig water dat ze al het water dat ze nodig hebben uit hun voedsel halen, wat bestaat uit insecten, schimmels, zaden en knollen.
Stekelgras gedijt in de woestijn omdat het leeft in grond laag in vocht en nutriënten. Stekelgras heeft een geniale manier van overleven – zijn wortels kunnen tot 9 meter diep in de grond graven. Harde, stekelige bladeren dicht opgerold maken het moeilijk voor mensen om Stekelgras te hanteren zonder speciaal materiaal. De strakke, wasachtige bladeren minimaliseren waterverlies door blootstelling aan de zon te reduceren.
De rode kangoeroe, een van Australiёs bekendste dieren, bewoont de droogste delen van het continent. In feite heeft het zijn beroemde sprong ontwikkeld door de behoefte om grote afstanden snel af te leggen om voedsel en water te vinden. Als ze niet op zoek naar voedsel zijn, hanteren kangoeroes de hitte efficiënt: ze rusten en doen niets.
De woestijnen van Egypte vormen het oostelijkste deel van de Sahara, een van de meest ongastherlijke plekken op aarde. Met weinig vegetatie en weinig waterbronnen hebben dieren in Egyptens woestijnen zich aangepast door overdag uit de zon te blijven. Ze zijn doorgaans klein, wat betekent dat hun lic
De Soedaneze woestijn ligt in de Republiek Soedan, het grootste land op het Afrikaanse continent. Het grootste deel van het land is bedekt met woestijn en savanne; de zuidelijke regio is echter tropisch. Met zon scala aan klimaten en terreinen is de Soedaneze woestijn de thuisbasis van een grote ver
Woestijnbiomen worden geclassificeerd als klimaten die minder dan 50 cm neerslag per jaar ontvangen. Deze aride klimaten kunnen in bijna elk continent op aarde worden gevonden. Woestijnen ervaren vaak extreme temperatuurschuivingen. Hun flora en fauna hebben middelen ontwikkeld om water te bewaren e
